بیوگرافی

من خویشتن را شاعر نمی‌انگارم؛ که شاعری، نه نامی‌ست برای ادعا، که مقامی‌ست برای آنان که واژه را از حضیضِ لفظ به اوجِ معنا رسانیده‌اند، و من اگر چیزی در سینه دارم، جز انبوهی از نجواهای بی‌قرارِ دل نیست که بر صفحه می‌نشیند و شاید، اگر بخت یار شود، روزی از این خاکسترِ خاموش، شعله‌ای به نامِ شعر برخیزد، من نه در پیِ تظاهر به شورم و نه سودایِ آراستنِ خویش به خلعتِ سخن دارم، هرچه می‌نویسم، انعکاسِ بی‌پرده‌ی احوالِ درونیِ من است، و اگر در این سطور، نشانی از فصاحت و لطافت به چشم آید، از فضلِ کلمات نیست، از دردِ نهفته‌ای‌ست که در ژرفای جانم خانه کرده و زبانِ خاموشِ مرا به سخن وامی‌دارد، پس اگر نصیبی باشد، از همین دل‌نوشته‌های بی‌ادعا، شاید روزی صورتی از شعر بر من تجلّی کند.