دفتر : سوگندنامه

تاریخ ایجاد : 1394/5/13

سوگند نامه 8 و ختم سوگندنامه ( ارسال براي چاپ كتاب )

ابيات سروده شده: 1_ الهي به پـيـدا و پـنهـانـيـّت جناب آقاي سيد عباس مجابي بـه خَـم در خَمِ راهِ ربّانيّت 2_ به پيرانِ گُم كرده عهدِ شباب به دلهاي از آتـشِ غـم كـبـاب 3_ بـه طـفـلانِ نـاديـده مادر، پدر محبت نكـرده زنــزدش گـذر 4_ به خطّي كه خطّاط و غيرش نخواند كـه خـوانـنـده مـركـب ز انجم جهانـد 5_ بـه آنكـس كـه از بـند نفسش رهـيد بـجـز روي زيـبـاي تـو كـس نـديـد 6_ بدان زخمه، كز عشق ميزد به سـاز كـه عـالـم شـد از ناله اش، نغمه ساز 7_ به جويندگاني كه حيران شدند كه بودند آباد و ويـران شدند 8_ به دلهاي ويرانه ي جاي گنج كه پيدا نمودند امّا بـه رنج 9_ به مير عرب جان دلها امين علي(ع) حجت حق به روي زمين 10_ به آن سينه كه راز مردم در آن شـده دفـن و مُهر است بَر سِرِّ آن 11_ بــه حــلّاج و هنگامه ي دار و دار كه باقي شد اندر بر كردگار 12_ به مجنون كه در عشق خود شد فَدا نـشـد ز عـالـَمِ عــشــق يـكــدم جــدا 13_ به فرهاد و آن تيشه ي ريشه بُر كه شيريني جـان او كـرد مـُر 14_ به ايّام جنگ و به دلهاي تنگ به تير و به آتش به سرب تفنگ 15_ به سنگر نشينان شب زنده دار به عشق ملاقات و ديدار يار 16_ قسمها دَهَندَت غِلاظ و شِداد جناب آقاي محمد بيك زاده كه كس برنتابيد و هرگز نداد 17_ به پرهيز و پرهيزگاري و داد به نون و قلم تا به علم و سواد 18_ از اينها بپرهيزم اينك تو را كه سوگندها آورم بر ملا 19_ به آنچه خداوندگاران پيش نوشتند و گفتند با جان خويش 20_ (بنام خداوند جان و خرد كازين برتر انديشه برنگذرد) 21_ قسم ميدهم نام گردان سپهر خداوند ماه و خداوند مهر 22_ قسم برفرايند خلقت كه گفت به امري جهاني ز هيچي شكفت 23_ زمين و زمان و فضا و سرشت گناه و ثواب و جحيم و بهشت 24_ نماد و نما و هم انسان و جن شميم و شمام و عطير و عَفِن 25_ به گفتار و كردار و پندار نيك به انسان پاك و سليم و سليك 26_ به انديشه ي پاك پيغمبران به نام آوران، هر كجا، هر زمان 27_ به شاهان پيوسته با خامشان به فَرّ و شكوه و دِه و دادشان 28_ به فَرّ كيومرث مرد نخست كه بايد چو آدم به شهنامه جست 29_ پسر بر پسر شاه بودند و گُرد جهان دار، گيتي به ايشان سپرد 30_ به هوشنگ آن گَه كه آتش فروخت دروغ و پليدي ز عدلش بسوخت 31_ به شاهنشهي كاو به آهنگري بياموختي صنعت و سروري 32_ به شاهي كه از آب دريا كنار بياموخت بر مردمان كشت و كار 33_ به طهمورث آن ديوبند سُتُرگ كه عدلش بباريد بر ميش و گرگ 34_ به جمشيد آنگه كه با فَرّه بود به فَرّ كياني بسي غَرّه بود 35_ به فرمان او مرغ و مور و پري بدان گه كه دادي بدو سروري 36_ به كاوه به آهنگر دادخواه كه آورد فصل فريدون به گاه 37_ به آن پيشبند پريشان و خرد كه فَرّ كياني بر افلاك برد 38_ به فَرّ فريدون با هوش و فَرّ به آن پُرهنر گُرزه ي گاو سر 39_ به دامان پاك فَرانك قسم به دوشينه اينك به آنك قسم 40_ به دستان پاك منوچهر شاه به رخسار زيباي چون مهرو ماه 41_ به آن كس كه بنياد ناپاك كَند از ايران زمين، كردش آنگه بلند 42_ به آن كس كه بس شهر و بس بارَه ساخت جهان تنگ بر ديو بدكاره ساخت 43_ به نوذر در آن گه كه با باب زيست به آن گه كه در مرگ بابا گريست 44_ به آن گه كه سام اندر آمد به گاه به نوذر بياموخت رسم كلاه 45_ به آن كس كه در جستجو يافتند همان پور طهماسب (زو) يافتند 46_ كه با فَرّه بود و بلند اخترا خردمند بود و به سر افسرا 47_ جهان را به صلح و صفا كرد راد به نيكي جهان را بسي مژده داد 48_ به آغوش سيمرغ بر زال زَر به كوه دماوند و زالي پسر 49_ به زال زر آنگه كه با شاه گفت: كه از راستي شادماني شكفت 50_ دروغ آورد قهر و قحط و قلا بر آرد بسي مردم مبتلا 51_ به رستم به هنگام ديدار رخش پدر بر پدر جنگي و تاج بخش 52_ به آن گه كه با رخش، همپاي باد به هنگام ديدارِ با كِيقُباد 53_ به آن كِيقُبادي كه افراسياب ز نامش پناهيد بر شيخ و شاب 54_ به رستم، به سهراب، هنگام جنگ به سهراب هنگام زَخم خَدَنگ 55_ به رستم به هنگام قتل پسر پسر نه به هنگام قتل پدر 56_ پدر نه پسر نه عجب آيتي نيامد به انديشه ام غايتي 57_ به آن لحظه كان رُستم پيلتن بزد تيغ بر تارُك خويشتن 58_ به گاه رهايي ز ما و مني به كُشتار اَماره نَفس دَني 59_ به پروردن پاكي و راستي به پرهيز از كمي و كاستي 60_ به اسفنديار آن يل ارجمند به هنگام رزمش به گرز و كمند 61_ به رستم گه رزم اسفنديار به گاه نبرد دو پاكي دو يار 62_ دو خير و دو نيكي يكي نيكتر خدايا به هر دو، به خيرالبشر 63_ به رستم به هنگام زخم شغاد قتيل برادر به گيتي مباد 64_ به خون سياوَش به خون جهان به تغيير در عالمي ناگهان 65_ به كيخُسرو آن خُسرو تاجوَر به پور سياوش يَل با هنر 66_ به فرد و فرود و به لُهراسب شاه به آن گه كه گشتاسب آمد به گاه 67_ به آنگه كه زرتشت آمد به بلخ گزين كرد و بركند بنياد تلخ 68_ به حكمش كه توران و ايران زمين نبايد فراموش سازند كين 69_ نبايد كه ايران دهد ساو و باج به اعراب و يونان و توران خراج 70_ چو ايران نباشد سر عالمي مبادا به گيتي يكي آدمي 71_ چو ايران نباشد زمانه مباد سر هيچكس در ميانه مباد 72_ به آنگه كه فرمود ايران زمين مكان خدايست و مأواي دين 73_ رسولان مرسل همه سر به سر از ايران زمين شان ببودي گذر 74_ قسم ها به هر چيز و هر كس دهم به سرو و صنوبر و بر گُستهم 75_ به آنكس كه در وصف او دانيال پس از او به وصفي دگر حزقيال 76_ يكي قوچ ديگر عقابيش ديد به شاخ و به بال از سما بيش ديد 77_ كه كاويد عرض و سما را شكافت زمين و ثريا به هم بربتافت 78_ به آن گوهر پاك فرهيخته به آن اصله هاي گل انگيخته 79_ به كوروش به مردانه مردي كه بود همه اّمتان را فراز و فرود 80_ همه ايزدان را بدادي علا مبادا كه خردي بگيرد خدا 81_ بگفت اي گروه تباع و تبار همه بشنويد از صغار و كبار 82_ خداي بزرگ جهان اورمزد نه ايلامي و سوري و ني ز ازد 83_ خداي خدايان، خداي من است كه ايمن از آسيب اهريمن است 84_ جهان داور است و جهان كدخدا جهاني بدو غرقه و مبتلا 85_ بدان لحظه سوگند دارم جزيل كه فرزند كوروش به درياي نيل 86_ بزد تازيانه كه آرام يافت سپاهش به گيتي ره و رام يافت 87_ به عصر كه آمد ز گيتي خروش به عصر علا دوره ي داريوش 88_ كه پرداخت گيتي ز ننگ دروغ ببردي ز بردّي كاذب فروغ 89_ به آنگه كه او گاه دربر گرفت ز دونان همه، اسب و استر گرفت 90_ فروغ از رخ دشمن انداختي جهان را دگرباره نو ساختي 91_ به آنگه كه نو ساخت بنياد دين به پاكي بياگند روي زمين 92_ به آبادي معبد اورشليم به فرمان آن پادشاه سليم 93_ به اشك دلير آن يل خورزاد كه بنيان اشكانيان را نهاد 94_ از ايران برون راند انيرانيان برانداخت جهل و تباه از ميان 95_ پسر بر پسر با هنر بود راد بجز چند اصله كه حنظل بداد 96_ پس از آن جهان را به ساسان سپرد جهاندار، و اشكانيان را ببرد 97_ به ساسان به بابك به نوشين روان به نيكان گيتي كهان و مهان 98_ به بوذرجمهر خردمند و راد به آن مرد بخرد يل عدل و داد 99_ كه آثار و خيرات آن دلنواز جهان تا جهان است باقيست باز 100_ به بند بهانه بسي جَسته ام از اين رو به جان و به دل خَسته ام 101_ اميدم بنام سَميع تو است رجايم به عرش مَنيع تو است 102_ به خورشيد خامـوش اين روزگــار به بيـــــداد دود و ز دست غبــــــار 103_ به دودي كه بر سيـــنه هــا تاخـــته همــه پرچــــــــم مـرگ افراختــــــه 104_ غباري كه از مرگ جنگل به پاست به ابـــــــري كه از آسمان برنخاست 105_ جهاني است بس ناجوانمرد و پسـت كه دارند سوگ جهـــــان را به دست 106_ ز يك سو به جنــگل همــي تاخـتند زمــــين را ز سبــزي بپـرداختنـــــــد 107_ ز سوي دگــــر آبهـــــــا خشك شد زمــــين مهـد ناپاكــي و پشك شـــــد 108_ درختـــي نمــاندست در بــوم و بـر گرفته ست خشــــكي جهــان سربسـر 109_ همــه خـاك ايــــران به اكوان ديــو سپردنـد گويــــــي، همه رنگ و ريـو 110_ سپـردنـد بر رقــعه اش سربســـــر همــه جان و ايمـــــــان، دل و پا و سر 111_ درخـت رز و سيـــــب خــــار آورد همــه زهــــر و حنــظل به بــــار آورد 112_ به دريـا نمك رويــد از هر طـرف لــب جــــوي از خشكــــي آورده كف 113_ بمـــــــــا حمـله آورده اكــوان ديـــو به فرمـان اهريـــــــــمن از روي ريـو 114_ فـرو مرده شــاخ و بن از آتـــــشش فـرو مـانــــده دانــــــــه ز افزايــــشش 115_ نهان شد ز كوه و ز جنــگل پلنــگ تو گويــــــــي طبيعت زند ساز جنـتگ 116_ فـرا رفتــه گــرما به ايـــران زمين چـــــو ديـوان نهــــــــــادند بنيــاد كيــن 117_ رفيــــــــــــــقان اكوان ديو از دغـا بـه خشكــــــــــي كشاندند ارض و سما 118_ كــــــــلام پيمبـــر به هر سو بــرند و ديـن مي فروشــــــــند و مذهب خرند 119_ نمانـــــده به جنگل يكي سرخـه دار از ايـــــن ديـن فروشـان عالــــــــي تبار 120_ ز هستــــــــي برون كرده بنياد يـوز الهــــــــــــي تو ايـــن نابكاران بســـــوز 121_ به آنگــــه كه تشتـــر ز باران خوب فرو ريخت جان بر تن سنگ و چــــوب 122_ به تشتـــــــــر بفرما كه بــــاران كند نگاهـــــــــــــــي بر اين كشت كاران كند 123_ ملــــــخ ها زدودند اين كشت و كـار الهــــــــــــــــي فرود آر بـــاران ســــــار 124_ بـه آرش كـمـانـگـيـر ميهـن پـرسـت جناب آقاي فرهاد پور نوروز كمان چون كشيد، عشق آورد دست 125_ بـه آنـان كـه در راه عشق وطن گذشتند ازجان و سر، دست و تن 126_ به عين كمال و به اصل جمال سركار بانو خديجه زينالي به عرشت كه دارد شكوه و جلال 127_ شهيد كفن پوش رخ لاله گون يتيمي كه اشكش شده واژگون 128_ به دل هاي خسته زكين و فتن به پهلو شكسته؛ به اشك حسن 129_ به شاه دو عالم امير جهان به مهدي موعود؛ امام زمان 130_ به ماه درخشنده در شام تار به خورشيد تابان؛ به ليل و نهار 131_ به ياسين و طه؛ الف؛ لام و ميم به حق كتابت؛ كتاب كريم 132_ به سجاده ي سيدالساجدين به گلواژه هاي همه عابدين 133_ به جنت؛ به وحدت؛ به آيينه ها به دستان رنجور از پينه ها 134_ به دست بريده؛ به چشم حزين به اروند پر خون ؛به اشك زمين 135_ به شمس الّضحايت؛ به روح فلق نماز جماعت؛ سجود علق 136_ به مريم؛ خديجه؛ به بانوي نور به جنت؛ به طوبي؛ به چشمان حور 137_ به دل هاي مشتاِق پيغام يار به نجواي منصور بالاي دار 138_ به چشمان مادر؛ هميشه به در شهيدان گمنام و مفقود اثر 139_ به زمزم به هاجر به عطشان پسر به آغوش مادر؛ مقام پدر 140_ بهـاران سرسبــز و گـل هـاي تــر نمـودي ز رخسار خـود بـر بشـــر 141_ شميمي در آن ها نهــادي نشــــان كه يــادت نگــردد فرامـوششــــان 142_ به آواز و سمفــــونــي هر نسيــم تو لب هاي انســان نمائــي بسيــم 143_ به عشق رخ ات نسترن بشكفــــد گل ســــرخ و زرد چمــن بشكفــد 144_ مگر سهره جزعشق هم مي سرود در آن گه كه در سايه ي گل غنود 145_ ســرودش شكــــــوفا كند باغ گـل بجوشد درون خم از عشــــق مـل 146_ خداوند از لطف و فرمان خــــــود به انسـان رسانيـــد يك بــار كـــد 147_ كشد تا به تسخيــر خود كهكشــان بسنجـد چــو نبض زمين و زمـــان 148_ به رخشنـده ياقـوت رنگي چنـــان بدخشان به لطـف تو پرورد كــــان 149_ به روياي دريا كه در خواب خـود خداونـــد را ديـده اسبــاب خــــــود 150_ به پـروانـه هــاي سفيـد و قشنــگ كه شهري ست اين پيله شهرفرنگ 151_ بنـازم به صنعش كه جـن آفريــــد كه چهره ش حجاب شياطيـن دريـد 152_ بگـــرد اين زميــن را ببينـي خـدا به يعذب يشـــاء و يرحــم يشـــــاء 153_ به چشمان سرخي كه در راه يار سركار بانو عظيميه ايرانپور به حسرت نشستند در انتظار 154_ الهي به پيغمبران بزرگ جناب آقاي طباطبائي ندوشن خداوند گاران، بزرگ و سترگ 155_ به يزدان شناسان ملك وجود كه ايزد فرستد بر آنان درود 156_ به مردان هم صحبت جبرئيل به موسي و عيسي و نوح و خليل 157_ به ختم رسل خاتم الانبيا كه بر كل عالم بود رهنما 158_ به زهراي اطهر نگار علي فدائي شده تا شود او ولي 159_ به حق وصي پس از مصطفي يك و ده امام پس از مرتضي 160_ بـــنــاِم خـــداونـــِد دانــاي راز جناب آقاي محمدرضا اميري كه واجب نموده است برما نماز 161_ خــدايــا بــه ميــراِث پيغمبــران بــه حــِق تـمــاِم پـيــام اوران 162_ به اسلام و قرآن وُصوم و صلاة بـه آيات نـور و بـه خمس زكوة 163_ به نــور نـبــوت بــه روز معــاد بــه جـاِن پـيـام آوِر عـــدل و داد 164_ به حـِّق رسولي كه او خاتـم است كه محمود واحمد، ابوالقاسم است 165_ به فـقـه و اصول و فروع و جهـاد به آن كس كه اين رسم را پي نهــاد 166_ به احكام جـانـبخـِش ديـِن نـبـي به روزي كه شدِ صهِر احمد علي 167_ الـهـي بــه مظلـومي مــرتـضـي امـيــــِر عـــرب شـاِه خـيـبــر گـشـا 168_ به ليلا پرستان دشت جنون بـه مـحـراب كـوفـه به درياي خـون 169_ بـــه كانـــون عـــلـم خــداونــدگار كـه ديگر نـبـيـنـد چــو او روزگــار 170_ بـــه نـــان آوِر كــودكاِن يـتـيــم بــه پـــويــنــد گاِن رهِ مـسـتـقـيـم 171_ خــدايـا بــه زهــراي اطـهـر قسـم بــه كــوثـربـه هـم كـفـِو حيدر قسم 172_ بــه پـهــلوي بـشكستـه فــاطـمـه كــه آتـش زده، جــاِن مـا را هــمـه 173_ بـه ذكـــر دعـا و بـه امنُ يِجـيـب بــه مـظلـوِم درخـانـِه خــودَ غــريب 174_ بـــه سـوز دل حـضــرت مجـتـبي حسـن مـيــوه قــلـب خــيــر الـنـساء 175_ بـــه آنــهـا كــه هستـنـد برما شفيع قـبـوري كــه ويـران شـده دربـقـيـع 176_ بـه هـفـتاد و دو جام بر روي دست كه بـا سنگ، ديـوانـه اي زد شكست 177_ خــدايــا بــه شـاهـنـشـه بـحــر و بـر به سلطان درخاك و خـون غـوطه ور 178_ بــه آنـهـــا كـه دادنـــد بـرما حـيات بــه لــب تـشـنـگاِن كــنــاِر فــــرات 179_ بــه لـب تـشـنـه ي از سـتـم سـر جــدا بــه حــِق حسيــن و بــه كـــرب و بــلا 180_ الــهــي بــهُ عـبــّـاِد اهـــل يـقـيــن بـه شب زنـــده داراِن چـلّـه نشـيـن 181_ امـام چـهــــارم شـهـنـشـاه ديـن ولـــّي خــــــدا سيــُّد السـاجـــدين 182_ بــه بيـمـاِر در دسِت دشمـن اسيـر اسيري كه در بند باشـد چــو شيـر 183_ بـه تقـوي و زهـــد و بـه علـم و عمل به صـبري كه باشد چـو شير وعسل 184_ بــه پـنـجــم ولـّي خــداونـــدگـار نزايد چو او مــادر روزگـار 185_ هـم او كه زعيب وَ دَنس طاهــراست بـنـام مـحــمــد، لـقـب بـاقـــر است 186_ بـه حرف و كلام و به فكــرو سخن بــه زيبـايي گل، صفـاي چـمــن 187_ بـــه آنـان كـه در خـدمت مردمنـد مـيـان بــدي هــاي مــردم، گــمــنـد 188_ بــه صادق تــرين صـادِق روزگار وّصي عــلي صـاحـب ذوالــفــقــار 189_ شـشـم صـاحِب مسـنـد رهـبــري كز او شد به پا مذهب جعفري 190_ بــه ارواِح پـاك ستـم ديـدگان شـهــيــدان آزاده، انــــدر جـهــان 191_ بـه اشكي كـه ريـزد ز چشِم يتـيم كه از ديـدنش مي شود دل دو نـيـم 192_ بــه آزادگاني كــه با درد و رنج نهـانــنـد در بيـن مـا هــمچـو گـنج 193_ دلـيـراِن شيـر اوژِن و شـير گـيـر كـه هستـنـد در دسِت دشمـن اسـيـر 194_ بـهَ مسُجـون مسمــوم آِل رســول جـگــر گـوشـِه مـرتـضي و بـتــول 195_ به موسي ابن جعفر، رضا را پدر كه از ظلم هارون شده خـون جــگر 196_ بـه شـهـِد ثـنـا و بـه تـيِغ دعــا بـه آنچـه كـه بخشـد به دل ها صفـا 197_ بـه آنهـا كـه دارنـد طبعـي مـنـيع نـشســتـنـد در جـايـگاهي رفــيــع 198 – همان ها كه هستند آذرم رخ بــه سيـلي نـمايـنــد خود گرم رخ 199_ فـقـيـِر تهـي دسِت و هم بي نيـاز و دنـيــا بــه كاماِن بــا دسِت بــاز 200_ به خورشيد تابنده شمس الشموس بـه سلـطان مـدفـون در شهر طـوس 201_ شــِه ضـامـن و ثــامـن الـمـقــتـدا بـه سلـطان علي ابن موسي الــرضا 202_ امـاِم مـبـيـن، قـبـــلـِه هـشـتمـيـن درخـشنــده خــورشيـد ايــران زميـن 203_ بـه نـيـكو نـهــاداِن نـيـكو سـرشت بــه حــوران وغـِلـمـان بـاِغ بهشـت 204_ خـــداونــدگـاِر زمـيــن و زمـــان نـگــهدارعـــرّشي و، هـفـت آسـمـان 205_ بــه تـقـــوي و زهـــِد امـاِم جـواد وُجـُودي كـه، حق دروجـودش نهـاد 206_ نــهــم رهــبــِر بـَر حِق ملِك ديـن عــــزيـــــــِز دِل ســيــدالــمـرسـلـيـن 207_ بـــه شـمـــِع هـــدايت امـاِم دهــم بــه آنـهـا كـه ره را نكـردنـد گـم 208_ امــامُ الـّنـقـّي و پســر، عســگــري كـه بــودنـد، شــايـسـتـِه رهــبـــري 209_ غـَـَرض اي خــداونــد لـيل ونـهـار خـطا پــوش و ستـّار و آمـــــرزگـار 210_ بــه مـيــراث داِر هــمــه انـبـيـا امـــيــــــِد دل جــمــــلـِه اوصــيــا 211_ بـه مـنـجـّي كـل مهدي مـنـتـظـر هـمـو كـه بــود غـائب از هـر نـظـر 212_ بــه امـيــد مسـتـضـعـفـان جـهـان شـفـا بـخـِش زخــِم دِل شيـعــيـان 213_ خــدايـا بــه بـَزمـَت مــرا راه ده دِل عــاشــق و قــلـب آ گــــاه ده 214_ بـه چـشِم دلــم روشـنـائــي بــده مـــرا بـا خـــودم آشــنـائي بـــده 215_ خلاصـه قسـم مـيـدهـم يك كـلام به يكــتـائيـت اي خــــدا والـسلام 216_ عـنايت كـن اين كمـتـرين بنـده را "اميـري" مسكيـن و شــرمـنــده را 217_ به فـضـلت ز احسـان آنـم بــده تو نوري ز ايمان به جانم بده 218_ قسم بر پلاك و به زنجيرشان سركار بانو زيبا بهرامي زاده به ذكر لبان و به تكبيرشان 219_ به افسونگري هاي درياي چشم به هر ضربه ي قلب و غوغاي خشم 220_ به بغض فرو خورده شان در گلو به ديدارشان با ملك روبرو 221_ به عمق سكوت پر از رازشان به بازآمدنها و پروازشان 222_ به پرواز چالاكشان سوي دوست نگاه عميقي كه قطعاً از اوست 223_ به يزدان پاك و به قرآن قسم به ايران و مهد دليران قسم 224_ به شيران و مردان اين آب و خاك جناب آقاي مهدي آبتين به همت به انديشه ي بكر و پاك 225_ به چشمان خيس زمين خوردگان به آه شرر خيز دلمردگان 226_ الهي به پيدا و پنهان قسم به روح و بزرگي انسان قسم 227_ به ماه و به اختر به هفت آسمان به خورشيد رخشنده ي اين جهان 228_ الهي به پاكي باران قسم به صوت قشنگ هزاران قسم 229_ به كوه و به جنگل به دشت و دمن به بالندگي هاي سرو چمن 230_ الهي به گل هديه اي از بهشت به آن روح پاكي كه گل را سرشت 231_ به دستان پرمهر مادر قسم به اشك يتيم و به خواهر قسم 232_ الهي به خط خط اين مثنوي به اين شعرهاي خوش معنوي 233_ الهي تو از حال ما آگهي الهي تو بر عرش فرمان دهي 234_ خدايا به آن خاك آدم قسم به معراج احمد به خاتم قسم 235_ خدايا زمين جاي خوبي نبود جنان را كه از دست آدم ربود؟ 236_ خدايا به تصوير زيباي عشق خدايا به زلف چليپاي عشق 237_ رهايم كن از چنگ دنياي دون خدايا بس است آتش و قهر و خون 238_ به آهِ جگر سوزِ بي مادران سركار خانم فتانه صانعي به آن سفره ي خالي از قوت و نان 239_ به زردي روي مريض و فقير به قد كمان گونه ي مرد پير 240_ به آن انتظاري كه در پشت در كشد مادري شب براي پسر 241_ به دلواپسي هاي با دلهره به دندان مانده سَرِ هَر گِرِه 242_ به ديني كه مديون از آن بي جواب به رنجي كه مغبون از آن در عذاب 243_ به صهباي دردي كه سر مي كشيم و آن دم كه غم را به بر مي كشيم 244_ به خورشيد و ماه و سما و سحاب جناب آقاي فتحي (فاتح) به صحرا به جنگل به دريا به آب 245_ به آبي كه باشد نباي حيات به آن زندگاني، به شاخ نبات 246_ كه دادي به حافظ به آن يار عشق هماني كه شعرش چو گلزار عشق 247_ حكيمان والاي ايران زمين طبيبان درد آشنا و بهين 248_ به نيكان و پاكان در روزگار نظامي، سپاهي و آموزگار 249_ به آن يار دنيا كه بينا بود به جاني كه با غم شكيبا بود 250_ خدايا به آن قدرتت در جهان كه غالب به هر چيز هستي و جان 251_ خدايا به آن عزتت را كه نيست كسي را مقاوم به آن گوي كيست؟ 252_ خدايا به آن وسع پر شوكتت كه پركرده دنيا به آن رحمتت 253_ خدايا به آن سلطنت را كه هست فراتر ز هستي و هم هر چه هست 254_ به آن ذات پاكت كه باشد قرار به دنياي ما تا ابد استوار 255_ به اسماء عالي و اعلاي تو گرفته است اركان دنياي تو 256_ به علمت كه هر عالمي را سر است به دنيا محيط است و هرجا، بر است 257_ به نورت كه دنيا ز آن روشن است ز وصف اش زبان ها همه الكن است 258_ الهي به آن نام يكتا قسم جناب آقاي مجيد مصطفوي به آن جود پنهان و پيدا قسم 259_ خدايا قسم بر زمين و زمان به آن روز و شب، بيكران اسمان 260_ خدايا قسم بر طلوع و فلق خدايا قسم بر غروب و شفق 261_ خدايا قسم بر دل پاك آن غيوران، شجاعان و هم آعابدان 262_ همانان كه در نيمه شبهاي تار بتازند بر دشمن نابكار 263_ الهي به شبهاي پر اضطراب دعاهاي از سوي تو مستجاب 264_ خدايا به مستان جام الست به ان دل كه درنيمه ي شب شكست 265_ به آهي كه از سينه برخاسته همان سينه ي پاك و پيراسته 266_ الهي به سوز دل عاشقان به لايق ترين بنده بي نشان 267_ الهي به دستان بر آسمان به عشقِ دل خسته ي عاشقان 268_ به اشكي كه از چشم آنان چكيد به قدي كه در پيشگاهت خميد 269_ خدايا قسم بر جمالت همي خدايا قسم بر كمالت همي 270_ خدايا قسم برشهادت، شهيد خدايا قسم بر رشادت، رشيد 271_ خدايا به ان روز بي انتها به صحراي محشر، به روز جزا 272_ به آنان كه از داغ دل پرپرند جناب آقاي رضا شجاعي همان ها كه هر روز بي كس ترند 273_ به آنان كه با چشم تر خفته اند براي دلِ ما غزل گفته اند 274_ هم آنها كه از اصل اصلي ترند به ظاهر همي لال و كور و كرند 275_ به آن ها كه در تو فنا گشته اند ز قيدِ منيّت جدا گشته اند 276_ الهي به تن هاي زير عبا سركار بانو مريم حشمت پور ( سيماه ) به ياس علي وبه آل وفا 277_ به پيراهن يوسف و قعر چاه به آن لحظه كه مي رسد او به ماه 278_ به عيساي مريم به موسي و طور خليل و گلستان، و نمرود و گور 279_ به آن لحظه ي درد بي انتها كه شب ناله هاي علي در خفا 280_ به مريم و زينب وآن دخت نور زناني چو آنان به عالم غيور 281_ به مادر كه سري ز اسرار اوست و قلبش نهان گنج گفتار اوست 282_ به طفلي كه از كار پشتش خميد زمان مي گذشت و كس او را نديد 283_ به پيري كه در كنج خلوت اسير و از جان پر درد خود بوده سير 284_ قسم بر بهار و شكوفايي اش به پر باري فصل گرمايي اش 285_ به پاييزو جشن غمين درخت وسرماي مرگ و يقين درخت 286_ به پيش آمد قطره با روي گل وبلبل كه مست ست با بوي گل 287_ خدايا بر اين بنده ي رو سياه جناب آقاي رضا رستگار كه دارد به درگاهِ تو اشگ و آه 288_ شب و روز مي نالم از سوزِ دل كه فردا نباشم ز رويت خجل 289_ چنان گشته مفتون به عشقت دلم به آتش گر اندازيم مايلم 290_ همين گوهر زرد چون خار تو به احسان آب از تو شد بار تو 291_ همين عاشق بيدل شايقت به انكس كه شد لحظه اي لايقت 292_ قسم مي دهم من تو را اي شكيب به راز نهفته در امَّن يُجيب 293_ به آن حال بي حالِ پُر روزي ام به اين سرگذشت نفس سوزي ام 294_ قسم مي دهم من تو را خالقم به اين شهر پر درد و دنياي غم 295_ به طفلان حيران ز حال پدر به طغيان شمشير بر فرق سر 296_ به غزه، به موشك، به اين انتها به قتل غريبان ولي بي صدا 297_ خــــدايا به دندان احمـــد كه شد جناب آقاي اسماعيل عليخاني شكسته به ميــــدان جنگ احـــد 298_ به رنج فـــــراوان خيـــــرالبشر كه عشقت كند در بشر شعله ور 299_ به صبـــر علي در غم بي شمار كه آيين احمــــــد شود استــــوار 300_ به پهلـــــوي مجروح زهرا قسم به نيـلـــــي رخ آن دلارا قســــم 301_ به شـــق القمــر در ميـــان نماز به فرقي كه شد از وسط بازِ باز 302_ به جان هاي مسمـــوم زهـــر ستم همه غرق درمحنت ورنج و غم 303_ به خـــون دل مجـتـبـي اوَليـــــن امامي كه شد كشته ي زهر كين 304_ به آن پاره هاي جگـر بين تشت به حالي كه برزينب آنجا گذشت 305_ به بوسيــــــدن زينب بي قـــرار گلــوي حسينـــش براي دوبـــار 306_ به چشمــان زيبـــاي قرص قمر كه شد تيره از تير اصحاب شر 307_ علـــي اكبـــــر و ارباً ارباي او به قاســـم فـــــدايي راه عــمـــو 308_ به آخـــــر يل تك سوار حسين علي اصغــــر شيرخوار حسين 309_ به تشت طـــــلا و به راس پدر كه جان از تن دختر آرد به در 310_ به هِق هِق هِق حجه ابن لحسن در اندوه جــــــدش شه بي كفن 311_ به سوز دل و اشگِ چشم يتيم سركار بانو فرشته ترغيبي كه از مرگ بابا شده دل دو نيم 312_ به اشكي كه ريزد زچشمِ پسر گهِ ديدنِ قابِ عكسِ پدر 313_ الهي به زخم خيابان قسم جناب آقاي احمد البرز به خشكي دشت و بيابان قسم 314_ به كوه و به دريا به امواج نور به سر شاخساران خشك صبور 315_ و آن درد هاي بدون طبيب طبيبي حبيبم طبيبي حبيب 316_ به ان دانه در چنگ موران قسم به سرماي سرد و به بوران قسم 317_ جهان با تو دارد نشان از جهان درون نگاهم عزيزي بمان 318_ الهي به درد و غم روزگار جناب آقاي شريف شريفيان به مهدي موعودِ در انتظار 319_ الهي به مستان مستت قسم به ان ذوالفقار و به دستت قسم 320_ الهي به مهر و به عشقت قسم سركار بانو آفرين ولي پور به دوزخ به باغ بهشتت قسم 321_ به حِق همه آب هاي زمين به خورشيد و دلدار ناز مهين 322_ به سرخي برگ گل نسترن به شادابي روي سبز چمن 323_ به حمد و ثناي خداي جهان به قرآن و بر آيه هاي همان 324_ به آدم به حوا به سيب برين به زيبايي زن وليكن حزين 325_ به هابيل، قابيل و هم خواهرش كه خواهر شدش، آن زمان همسرش 326_ به گندم به دام و زمين و درخت كه داده به درگاه تو هديه، سخت 327_ به هابيل خوش خو و دلباز و پاك كه قابيل كردش زكينه، هلاك 328_ به خاكي كه بر جسم پاكش بريخت به اشكي كه در كنج خاكش بريخت 329_ به آه جگر سوز آن بندگان به زنجير در پاي سركندگان 330_ به يوسف به چاه و به آن زندگي به حشمت به جاه و به سركردگي 331_ به يعقوِب در انتظار پسر به قلب پسر در فراغ پدر 332_ به تخت سليمان و هدهد قسم به موري كه از حد فَرا شد قسم 333_ به ايوب و صبر فراوان او به امداد و ياري بِر جان او 334_ به جان شهيدان حاضر، قسم به روح مريدان ناظر، قسم 335_ به ناي بريده به دست ستم به قد حسينم، سحر گشت خم 336_ به عشق علي زاده ي دين و دل كه شد دشمنش زار و گنگ و خجل 337_ به آِه دل بي نوايان قسم به چشم تر اهل ايمان قسم 338_ به جان شهيدان حاضر قسم به روح مريدان ناظر قسم 339_ الهي به قلب پر از درد من جناب آقاي پويا نبيزاده غم غربت و سينه ي سرد من 340_ به درد و غم بي كران دلم مرا مرشدي كن كه من غافلم 341_ به حق خدايي كه در قربت است به حق كتابت كه در غربت است 342_ به احمد (ص) همان خاتم انبيا به صاحب زمان خاتم اوصيا 343_ به زهرا (س) كه بانوي پاكي بود و برتر ز انسانِ خاكي بود 344_ الهي به صوت خدا وا خدا جناب آقاي اميد ياري كه مادر شد از كودك خود جدا 345_ الهي به خشم پدر در نبرد به فرياد او از سر زخم و درد 346_ به آنكس كه داده برادر ز دست و نعشش فتاده در دور دست 347_ به حقي كه پيروز بر باطل است به ايمان و عشقي كه اندر دل است 348_ الهي به گلدسته هاي دمشق كه باشد نمودارِ سيماي عشق 349_ الهي به آن بنديانِ بلا به مظلوم لب تشنه در كربلا 350_ به عبّاس نام آور و آن سبو به طفلانِ سوزِ عطش در گلو 351_ به قاسم به اكبر به اصغر قسم به زينب به عون و به جعفر قسم 352_ به ويرانه هائي كه دارد نشان ز خمپاره و حمله ي دشمنان 353_ به اطفال مظلومِ بي سرپرست كه داده پدر مادرِ خود ز دست 354_ شهيد به خون خفته با صد اميد كه در حجله ي خونِ خود آرميد 355_ الهي به دستان پير پدر جناب آقاي سعيد طالبي به درگاه تو در دعاي سحر 356_ به ذكر دعا و نماز شبش به بغض فرو خورده در يا ربش 357_ به چشمانِ كم سوي بابا قسم به سستي زانوي بابا قسم 358_ به لب هاي زيبا و خشكيده اش به اشكي كه ريزد ز هر ديده اش 359_ به جانِ پر از جوشِ بابا قسم به گرماي آغوش بابا قسم 360_ به شب زنده بيداري مادرم به شيري كه او داد بر پيكرم 361_ الهي به مهرِ همه مادران به شرم و حياي همه خواهران 362_ به صوتِ دل انگيزِ لالائيش به عشق و به مهر و به شيدائيش 363_ به رنجي كه مادر به پايم كشيد قدش خم شد و موي او شد سفيد 364_ خدايا به آيات قرآن قسم جناب آقاي عليرضا خوانساري به عرش و به فرش و به ايمان قسم 365_ به احمد رسولِ خداي كريم به آن صاحبِ حسنِ خلق عطيم 366_ به موج خروشان درياي نيل كه فرعون در امواج آن شد زليل 367_ به عيساي در آفرينش عجيب به روح و جسمي كه شد بر صليب 368_ به يحيي كه در نام گشته فريد به آن پاك مردي كه گشته شهيد 369_ به آن بُت شكن مُرسلِ اهل اور مطبع خداوند تا پاي گور 370_ به آن كس كه تنها پناهش تويي جناب آقاي داوود رزاقي راد به كوري كه مصباح راهش تويي 371_ به روح خدايي كه در قلب ماست به قلبي كه تنها و تنها تو راست 372_ به آن شير مردان ميدان حق زناني كه زادند مردان حق 373_ به آن لب كه پيوسته ذكر تو داشت قلم را كه وصف جمالت نگاشت 374_ به آن سيرت پاك مردان نور به آن اولياي فروتن ، صبور 375_ به آن اشك پاكي كه از توبه ريخت به آن معتكف كز هوس ها گريخت 376_ به عشقي كه در قلبم انداختي مرا عبد و معشوق خود ساختي 377_ به تنهاييت از ازل تا ابد به قدري كه ادراك ما مي رسد 378_ به پهلوي بشكسته در بين در به محراب خونين اندر سحر 379_ به ابري كه باران شد و اشك ريخت به آبي كه عباس در مشك ريخت 380_ به آن شاه لب تشنه ي سر جدا به زينب (س) پيام آور كربلا 381_ به آن غائب از چشم نامحرمان به مهدي(عج) به قائم به صاحب زمان 382_ به سرداِر سامان ده ي كربلا كه جان كرده تقديِم راِه خدا 383_ به شب زنده داري زين العباد به آن ساجد پاك و نيكو نهاد 384_ به دستاِن ببريده بي علم به طفلاِن عطشاِن مانده به غم 385_ به صبر و به ايثار دخت ولي به آن نطق زيباي مثل علي(ع) 386_ به زينب (س)، به آن بانوي با وفا به صادق ترين راوي كربلا 387_ به زيبا ترين نقش در آسمان به حلقوِم نازكتر از پرنيان 388_ به قاسم، به آن نوگل زيب جهر به آن ماه زيباي گردان سپهر 389_ به عباس آن قهرماِن دلير علي صولت و چون علي بي نظير 390_ به اكبر به آن شبه جدش رسول حسين علي، نور چشِم بتول 391_ به آن تك سواراِن صحرا قسم به ياراِن سلطان بطحا قسم 392_ به شبهاي تاريك پر رمز و راز به سجاده، تسبيح و مهر نماز 393_ به آه و به سوِز دِل بي نوا به زندانياِن اسير از جفا 394_ به آن كس كه جز تو ندارد پناه كه هستي بر احوال شان خود گواه 395_ به صافي دلان و به حق باوران به جان بركفاِن صديق و جوان 396_ به صدق و صفاي همه مادران به زيبايي خلق مهرآوران 397_ به صبح سپيد و به فجرِ اميد به نورِ حقيقت كه باشد سفيد 398_ به موي سفيِد خرد پيشگان به عشق و اميِد همه عاشقان 399_ به زيباترين دِّر ناياِب دهر به ژرفاترين عمِق دريا و بحر 400_ به بالاترين حِد بالاي كوه به عزم و اراده به فّر و شكوه 401_ به مرداِن حقجوي نيكو روان وآن حق پرستاِن دور از نشان 402_ به آن طاهراِن هميشه طهور به آن صابراِن هميشه صبور 403_ به عطر و به عود و به عنبر قسم به گل هاي زرد و معطر قسم 404_ به دريا، به جنگل، به سرو و چمن به سبزه، به صحرا، به دشت و دمن 405_ خدايا به طفلانِ اندر نماز جناب آقاي اصغر احتشامي راد كه هستند با تو به راز و نياز 406_ به آن مادري كه، غم و درد خود كند مخفي حتي از مرد خود 407_ الهي به ظلمي كه بر ما برفت به آنچه كه از ما به يغما برفت 408_ به طفلان معصوم شام و حلب كنند از خدا مرگ خود را طلب 409_ خدايا به نام بهار و شتا جناب آقاي سيد يوسف زارع(درويش) به آن غرش رعد اندر سما 410_ به ابري كه از روي دريا رهيد چو گيسوي باران، به صحرا رسيد 411_ خدايا به چشمان آهو قسم به درويش و تكرار ياهو قسم 412_ به سيماي زيباي شاهچراغ به عطر مصفاش آن سوي باغ 413_ به قنديل و آيينه هاي حرم صفا مي دهد روح را لاجرم 414_ خدايا به اين شيرمردان قسم به سهراب و زال و به دستان قسم 415_ به حافظ كه عاشق ترين عارف است چه زيبا وي از غيب ما واقف است 416_ به سعدي سعادت ستايش ثنا چنان گفت از شير و از لافتا 417_ به سعدي و بوي گلستان او و فردوسي و ذكر دستان او 418_ به شيراز ما شهر شيران ما به مهد اديبان حكيمان ما 419_ به ايران كه مهد تمدن بود تمدن هم از ريشه و بن بود 420_ به شيران دليران مدال آوران شهيدان غيوران كمال آوران 421_ به منشور كورش كه هر حرف آن هزاران كلام است در صرف آن 422_ به گنجينه تخت جمشيد شاه مقر ملل بود آن سال و ماه 423_ به مزدا قسم نام يزدان ما به يكتا پرستان ايران ما 424_ چو زردشت ما بود يكتا پرست محمد(ص) كمر بهر ايران نبست 425_ به اقوام ايران كه هر يك سرند به غيرت رشادت ز هم برترند 426_ به قوم غيور لرستان كنار به تركان ايران و آذر تبار 427_ به اعراب غربي كه نام آورند سپهدار و سرلشكر خاورند 428_ الهي به الطافِ جان پرورت جناب آقاي جعفري فسايي(سها) به خوبان و ره بردگان درت 429_ به گيسوي تو ، قصه ي اهل راز به بالاي تو قبله گاه نماز 430_ به ناز تو، كز عاشقان دلبر است به روي تو، كز هر گلي گل تر است 431_ به يكتايي و عز و احسان تو به مولايي و ملك و امكان تو 432_ به پيري كه شب بانگ يا رب زند سحر شانه بر طره شب زند 433_ به پيشاني و سجده ي عابدان به هنگامه ي گريه ي ساجدان 434_ به سوز دل و ناله هاي يتيم به روي گل و بوسه هاي نسيم 435_ به آنان كه شب پر شوند از سكوت نخوانند در گوش شب جز قنوت 436_ به مهرت كه همواره عاشق كش است به يادت كه با آن ((سها)) دلخوش است 437_ الهي به چشم تر دختري جناب آقاي اسمعيلي(نصوح) كه مي گريد از درد بي ياوري 438_ خدايا به سوز دل مادري كه مقتوله گشته ز ميخ دري 439_ الهي به زهراي جان علي كه جان مي دهد در ركاب ولي 440_ به آن ماه شمس درخشان، قسم جناب آقاي علي تجن جاري به پاكي راه رسولان، قسم 441_ به نوح و خليل و به موسي، قسم به عيسي، به احمد(ص)، به مولا قسم 442_ به آن دست بيضاي موسي، كليم به آن نفس پاك و هميشه سليم 443_ به دم هاي عيسي، به روح خدا به زيباترين ها، به يوسف لقا 444_ به آن صبر يعقوب و ايوب ها به درماندگان ز درمان جدا 445_ به حق علي(ع)، آن امام همام كه آنگونه بنمود حجت تمام 446_ به روح سترگ امام رئوف به آن چشمه ي فضل و مهر آن عطوف 447_ به مهدي و حجت، به صاحب زمان(عج) به آن شمس غايب ز ديد و عيان 448_ به حق امامان نيكو سرشت به آن ساكنان مدام بهشت 449_ به طاها، به ياسين و نون و قلم به آنكس كه دارد سخا و كرم 450_ به ابرار و اوتاد و نيكان، قسم به جنگ آوران و دليران قسم 451_ به سـر دارُو سـامـان ده ي كربلا كه جان كرده تقديم، راه خــدا 452_ به شب زنــده دارِي زين العبـــاد به آن ســاجـِد پاك و نيكو نهــاد 453_ به دستــاِن بُبـرديـده ي بيَعـلَــم به عطشــاِن طفلـاِن مانده به غــم 454_ به صبــر و به ايثار دُخت ولــي بـه آن نُطِق زيبــاي مثــِل علــي(ع) 455_ به زينب(س) به آن بانوِي با وفـا كه بنمــوده در راِه حق، جان فـدا 456_ به زيبــا تريِن خــوِن دشِت غمـان به آن حلقِ نــازك تـر از پـر نيــان 457_ به قاسم، به آن نوگــِل زيب چهر به آن مــاهِ زيبــاِي گــردون سپهــر 458_ به عبـّـاس، آن قهـــرمـاِن دليــر علي صولت و چون علي بي نظير 459_ به اكــبر، به آن شبه جدش، رسول به آن ميـوه ي قلبِ مامـش، بتــول 460_ به آن تك تك از بهترين ها، قسم به ياراِن آن ميــِربطحـــا، قسـم 461_ به شبهاي تاريك و پررمـزُو راز به سجاده؛ تسبيح بين نماز 462_ به آه و به سوِز دِل بي نــوا به زندانياِن اسير از جفا 463_ به آن كس كه جز تو ندارد پناه نبخشد به جز تو، وِ را از گناه 464_ به صـافـي ي دل هاي حق بـاوران فدا گشته هــاي به حق پهلوان 465_ به صدق و صفــاِي همـه مادران به زيبــايِي خُـلقِ مِهــر آوران 466_ به صبِح سپيده، به فجــر و اميـد به نــوِر حقيقت كه باشد سفيـد 467_ به مــوِي سپيدِ خــَرد پيشه گان به عشق و اميــد همــه عاشقـان 468_ به خــوبـي ي راِه همــه سالكــان به راز و نيــاز همــه عـار فــان 469_ به زيبـــا ترينُ دِّر نـايـاِب دهــر به ژرفــا ترين عمق دريا و بحــر 470_ به بــا لا تـرين حــِّد بالاي كــوه به عزم و اراده، به عِزُ و شكــوه 471_ به مردانِ حق جــوُ و نيكــو روان به آن حق پرستان و هـم بـي نشـان 472_ به آن طاهــرانِ همــاره طهــور به آن صــابران هميشــه صبــور 473_ به عطــِر همهُ مشك و عنبـر قسـم به گل هـاي يـاسُ و معطر قسـم 474_ به در يا، به جنگـل، به دشت و دمن به سبزه، به آنُ خــّرمـي در چمــن 475_ الهي به رأس حسين(ع) و علي(ع) جناب آقاي رضا ناظمي كه شد نور حق از علي(ع) منجلي 476_ به آن گودي سرزمين بلا قيامت به پا شد در آن نينوا 477_ به آن نوگل پرپر كربلا به سرهاي خونين سر نيزه ها 478_ به آن حنجر پاره گشته به تير به شه زاده گاني كه گشتند اسير 479_ به كنج خرابه و شه زاده ها خرابه كشد ناله از ناله ها 480_ به عباس و قاسم، به آه و به اشك به سقاي تشنه، به آن پاره مشك 481_ به لبهاي خشكيده از قحط آب صبوري زينب(س)، شكيب رباب 482_ به تين و به زيتون، به نون و قلم به شبه پيمبر(ص)، به شاه علم 483_ الهي الهي الهي اله به اين بندگان سراپا گناه 484_ به محراب و منبر، به فرق علي(ع) انيس محمد(ص)، ز بعدش ولي 485_ به صبح و سحر نور و عشق و اميد به صبح ظهورش كه دادي نويد 486_ به سيدعلي و به پير خمين به خون خفته گان طريق حسين(ع) 487_ به آن پاره تنهاي صد چاك چاك به خورشيد و ماه و به انجم به خاك 488_ به رقصي كه ميثم سر دار كرد كه عشقش به مولا پديدار كرد 489_ الهي به آه شب عاشقان جناب آقاي علي اكبري ايرنجي به سيماي محبوبه ي مهربان 490_ به چشمان ناز فريبا دلان به روياي شبهاي زيبا دلان 491_ به آن دم كه دلبر كمي دير كرد دل از غربتش آهِ شبگير كرد 492_ به آن دم كه دل پر ز تشويش شد همان دم كه دل غافل از خويش شد 493_ به آن لحظه هايي كه از التهاب همان سوز عاشق دلان در شباب 494_ به عهدي كه خوي وفا بسته اند كه گر سر رود عهد نشكسته اند 495_ به آن دم كه مادر دعايم كند بيايد به بستر صدايم كند 496_ پري رو ببوسد رخ مست را به نازي كشد صورتم دست را 497_ به آن دم كه خواند ز چشمم تبي به آن دم كه پرسد ز دل مطلبي 498_ دل عاشقان را خدا غم مده به شوريده گان حس مبهم مده 499_ الهي قسم بر همه آب ها به خورشيد و انجم به مهتاب ها 500_ به آن رودهايي كه خشكيده اند به آن ابرهايي كه نم چيده اند 501_ به زخم سيه روي تالاب ها به آن مرده ها گرد سيلاب ها 502_ به زيبا غزالان كه سر گشته اند همه از وطن دور برگشته اند 503_ به آن بازها كنج محبس اسير كه از روي زينش شده تا به زير 504_ به آن باغهايي كه ويران شدند به دور از حيات جبيران شدند 505_ به آن يوزهايي كه شب مرده اند از اين سرزمين خون دل خورده اند 506_ به آن كوههايي كه ويلا شدند همانها كه در آسمان جا شدند 507_ به آن بيشه در آه آمالها شده بستر زرد آشغالها 508_ چنين كارها از بشر گر سزد! پس آن درب علمي كه وا شد كه زد؟ 509_ قسم ميدهم بر نسيم سحر سحر بي نسيمش مگردان دگر 510_ قسم ميدهم بر گل لاله ها بيفشان ز باران به رخ ژاله ها 511_ قسم ميدم بر همين روشني بيارا جهان را چو گل گلشني 512_ قسم ميدهم تاب رنگين كمان بتاب اي خدا قلبها را نهان 513_ قسم ميدهم روي آئينه را كه از كينه ها پاك كن سينه را 514_ قسم بر دل زار بيمارها به لبخند مهر پرستارها 515_ به آن شور شهباز غواص ها به دار قفس ناز غواص ها 516_ به آن دم كه دستانشان بسته شد در اخلاصشان شور پيوسته شد 517_ به آن دم كه مستي ز سر هم گذشت ز چشم فلك خواب برهم گذشت 518_ به آن مادراني كه دل دل زدند به چشمانشان سرمه از گِل زدند 519_ به آن دم كه عاشق رسيدند و باز وطن شد از آنان بسي سرفراز 520_ به آن دم كه گل مست تابوت شد جهان زار و دلگير و مبهوت شد 521_ به آن دم كه ايران ما شد بهشت به دستت كه مهرت به قلبم نوشت 522_ به آن دم كه از آسمان خون چكد به دستي كه هرگز نكردي تو رد 523_ خدايا به آدم به حوا قسم به مريم به هاجر به سارا قسم 524_ به زهراي اطهر نهان در بقيع به وقتي كه گردد به نزدت شفيع 525_ به مهدي موعود و عشقش قسم به اخت الحسين و دمشقش قسم 526_ الهي به معراج احمد (ص) قسم سركار بانو فاطمه ي ايران نژاد به زلف سياه محمد (ص) قسم 527_ به بغض علي و به شبهاي او به چاهي كه شد گور غمهاي او 528_ به تاريكي شب به نورش قسم سركار بانو فريبا مالكي به جنگ آوران غيورش قسم 529_ به اذني كه داد آن شه نينوا به ترك سراپرده، اصحاب را 530_ قسم بر امان نامه اي كان رسيد به آن مرد جنگ آن سوار رشيد 531_ به رود فراتي كه گشته خجل به گريه فتاده ست از جان و دل 532_ به آن دم كه عباس در خون تپيد و تيري كه چشمان نازش دريد 533_ خدايا به زهراي اطهر(س) قسم جناب آقاي حميد لاور به طفلان دوش پيمبر (ص) قسم 534_ الهي به حق رسول خدا (ص) به حق شهيد سر از تن جدا 535_ خدايا به دامان پاك بتول به آنكه دعايش نمايي قبول 536_ الهي به اهل كتاب و سجود به آن سر كه بر ني تلاوت نمود 537_ الهي به سرهاي از تن جدا سركار بانو ايران حسيني به چشمان پر اشك و بي ادعا 538_ به شيدايي ي تابناكان تو شهيدان راهت، به پاكان تو 539_ به تنهاي افتاده ي بي كفن به گلهاي پرپر شده در چمن 540_ به عباس و اكبر به طفل صغير به آن دم كه نوشيده خون جاي شير 541_ به دستان لرزان و اين قلب زار به شب گريه هاي دلي بي قرار 542_ الهي به نيكان نيكو مرام جناب آقاي سيف اله باقريها كليشمي به ذكر از لب مومنانت مدام 543_ به سوز دل سوته دلهاي نام به گلهاي پژمرده در شهر شام 544_ به درد دل آنكه دلداده شد به آن جان كه مست مي و باده شد 545_ به آقاي اوصاف و علم و ادب به ماه منير گلستان رب 546_ به شه زاده اي ارباً اربا شده لبي كز هجوم عطش وا شده 547_ به دشت پر از واژگون لاله ها به آن ديده كو تر شد از ژاله ها 548_ الهي به بانوي كوه محن به آه پر از خون مولا حسن(ع) 549_ به شيدايي سيدي بي كفن به سرهاي بر ني شده بي بدن 550_ به شاه خراسا ن و معصومه اش به شهر مدينه به آن حومه اش 551_ به خوبان خفته در آغوش خاك به ارواح قدسي به دلهاي پاك 552_ الهي به دامان سيناي طور به هنگامه ي شور و نشر و حشور 553_ به موسي به آن حال بيهوشي اش به ايوب و يونس به خاموشي اش 554_ الهي به وقتي كه كردي غضب به آن شيرِ مردان هاشم نسب 555_ به شيب الخصيب و به حدالتريب جناب آقاي جمال ناجي به آن ناله ها و به امن يجيب 556_ به داغ دل زينب و مرتضي(,ع) به ياسين و گوينده ي هل اتي 557_ به درياي سرشار عشق و صفا جناب آقاي جواد رحيمي به آن ماه روشن.............امير وفا 558_ كه باران به عشقش كند سروري به عباس..... سر حلقه ي دلبري 559_ به داغ شقايق به دشت سجود به مولا حسينم، سرير وجود 560_ به آن سمبل عشق و صبر شريف به زينب(س)، كه بندد ره ناحريف 561_ به آدم به نوح و به موسي قسم جناب آقاي اسكندري(غريب) به تورات و انجيل عيسي قسم 562_ به عشق دروني به ايمان قسم به آن پادشاه كريمان قسم 563_ به عهدي كه با عاشقان بسته ايي نگفتي كه از عشق من خسته ايي 564_ خدايا قسم بر خداوندي ات گشايش به موسي و ره بندي ات 565_ گشودي به رويش تو همواره راه و فرعونيان را فكندي به چاه 566_ شده غرق درياي نيلي خصال كه موسي خرامان شود زين وصال 567_ قسم بر دري كه به پشتش نشست به مسمار آن در كه پهلو شكست 568_ به زهراي اطهر(س)، به ياس كبود به شير خدايي كه آنجا نبود 569_ به دستان زهراي تنها قسم به آن قلب مولا به غمها قسم 570_ به زينب (س) كه زد بوسه بر پاي او به حيدر (ع) كه افتاده ليلاي او 571_ به قرآن ناطق، به شير خدا به آن مرد عاشق كه شد سر جدا 572_ به باب الحوائج علمدار او كه از كودكي شد گرفتار او 573_ به سقاي لب تشنه در كربلا شهيدانِ گلگون به دشتِ بلا 574_ به شاهي كه تير و خدنگ اش زدند شغالان كافر به سنگ اش زدند 575_ قسم بر تو اي حافظ دين حق كه پاينده از توست آئين حق 576_ الهي به مولاي خوبان علي(ع) سركار بانو سارا طاهري كه شد ذكر نابش به لبها جلي 577_ به مردان ميدان به ياران عشق به بانوي خفته به خاك دمشق 578_ به ذكري كه بر دل شود منجلي به سلطان محشر به جانم علي 579_ به خاكت كه جسمم زان ساختي جناب آقاي بهزاد عبدالرحماني وجودم به هر ذرّه پرداختي 580_ به آبي كه هر قطره اش جان دهد لب تشنه را طعم باران دهد 581_ به آهنگ و موسيقي باد تو كه با هر نفس مي كنم ياد تو 582_ به آن آتش سركش و شعله ور به آني بگيرد جهاني به سر 583_ به آب و به آتش به باد و به خاك قسم بر خداوند جانان و پاك 584_ قسم بر زلالي درياي تو قسم بر ليالي زيباي تو 585_ قسم بردمي كه امانم دهد به هر بازدم تازه جانم دهد 586_ قسم بر زباني كه گويا شود به هر لحظه عشقت شكوفا شود 587_ قسم بر دو چشمي كه بينا شده جهاني به نازش هويدا شده 588_ قسم بر مه و اختر و هور تو كه نشأت گرفتند از نور تو 589_ قسم بر زمينت قسم بر سماء قسم بر شكيبائي انبياء 590_ به آن دل كه ادراك مولا كند تپش هاي آن ساز يا هو زند 591_ خدايا به حق امام زمان(عج) جناب آقاي علي رحماني(درويش) به حق جمال برازندگان 592_ الهي به اسماء پاك خودت جناب آقاي امير قرباني(نوين) كه آموختي خلق خاك خودت 593_ نشاني ز يكتايي نور توست كمالي ز امداد منصور توست 594_ الهي به آغوش مادر قسم جناب آقاي حامد نصيري به شمشير در دست حيدر قسم 595_ به سقاي خوبان به مولا علي (ع) كه نورت ز ايشان شده منجلي 596_ الهي به دست علمدار حق به مشك تهي و لب مستحق 597_ به خاك و به خون و به ميهن به جان به سر دادن شاه لب تشنگان 598_ الهي بر آن دل كه هر دم شكست ولي چشم بر لطفت هرگز نبست 599_ به شيرين دهانان نيكو سخن به نام آوران ديار كهن 600_ به لطف هر آنكس كه جان داده اي سركار بانو ايزد سرشت به صحراي محشر امان داده اي 601_ خداوند عالم بدين پاكي ات به تسبيح گويان افلاكي ات 602_ قسم بر خداوند و يك تايي اش به امرش، به خلق اش، به زيبايي اش 603_ الهي به آن روز پر رمز و راز جناب آقاي سعيد فرامرزي به هستي و عالم همه در گداز 604_ به آن مرد ايمان و هفت آسمان به آن شاه عرفان و بخت جهان 605_ به آهنگ صبح و طلوعي دگر به آواز عشق و شروعي به سر 606_ به شان نزول به رب الفلق به راز خدا در شب و در شفق 607_ به عشقي كه مانوس ايزد بود به نفسي كه محبوس احمد بود 608_ به آن حجت حق به بوي ظهور به آن رمز قرآن به كوي سرور 609_ به ياد ضريح خراسان به خاك به درد دل آن كه گشته هلاك 610_ به انفاس عشاق و سير زمان به جنت نشينان و ذكر و زبان 611_ به حق قنوت و به حق قنات به انسان قانع به قدر و برات 612_ به شر خلايق كه ويرانگر است به قرآن ناطق كه درمانگر است 613_ به آن راه ظلمت در اين روزگار به آن دل پرستي كه شد، ديِن يار 614_ به غفلت، به عرياني فكر و عقل به فطرت، به اجماع نفس و به نقل 615_ به آن مي پرستان و درماندگان ز درگاه الطاف تو راندگان 616_ به آن لاله كه چيده شد از زمين به غم نامه ي مادران در طنين 617_ خدايا به دستان سبز دعا سركار بانو راحله رهبر ماه به آواي زيباي يا ربنا 618_ به تدبير زيبا و پر مهر تو به تقدير دنياي پر سحر تو 619_ به پاكي دلهاي عشاق پاك به زيبايي نقش تنديس خاك 620_ نفس هاي مانده ز جان مرا همين شوروشوق و عنان مرا 621_ الهي به عشاق فرزانه ات جناب آقاي محسن عليخاني به آن حق پرستان ميخانه ات 622_ به آنان كه از شور و مستي مي بزدند بر عمق مهر تو پي 623_ به آن ساقي سيم ساق از صفا به شاهد كه دارد شراب از خدا 624_ به جام بلايت كه با عاشقان سر و سر نا گفته دارد نهان 625_ به شور و سماعي كه با ذكر تو برد جمله مخلوق در فكر تو 626_ به حالي كه از جنبه ي ذكر حق به هق هق برد از دگر عالم سبق 627_ به سوزي كه آيد ز اعماق جان به شوري كه باشد ز پير و جوان 628_ به شور و به مستي به الطاف رب به آن بيخودي از شراب و طرب 629_ به آن صوت زيباي حلاج وار كه گويد انا الحق به بالاي دار 630_ به آن قلب بشكسته از هجر يار كه كوچه به عشق ات، ز شهر و ديار 631_ به جاماندگان حقوق بشر سركار بانو سميه مؤيدي به عارف دلان بريده ز شر 632_ الهي به چشمان ياران قسم به قرآن و عرفان و ايمان قسم 633_ به صحراي خشك و بدون علف به گم گشته گي هاي دُرُّ صدف 634_ به سجاده و مهر مردان دين كه عقل آمدست از سراي يقين 635_ به معبد كليسا و مسجد خدا نباشد بجز ذكر يا ربنا 636_ به آن سجده تا صبح زيباي نور به عيسي يهودا به صحراي طور 637_ الهي به نورِ و به آن قلبِ ريش سركار بانو طاهره حسين زاده دلِ تكه تكه بريده به نيش 638_ همان دل كه منزلگهِ حقِّ توست كه دست از همين خانه كاشانه شست 639_ به پاكي مريم سكوتش پديد به آهِ مسيحا كه در جان دميد 640_ الهي به شبهاي بيچارگان به سرگشتگي هاي آوارگان 641_ به دستان پُر تاول يك پدر به لاي لاي يك مادر خون جگر 642_ به سوز نهان و روح و جان به سجاده پر غم مادران 643_ به فقر و مكافات هر دربه در هبوط غرور و شكست كمر 644_ الهي به دريا به دشت و به رود به نغمه به آهنگ و تار و سرود 645_ به موسيقي و لحنِ داوود و عود به مفهومِ نيلوفرانِ كبود 646_ الهي به آنچه تو را حرمت است جناب آقاي اكبري آشتياني خدايا به مهدي(عج) كه در غربت است 647_ به آه دل هادي منتظر به اشكي كه غلطان شده از بصر 648_ به آهي كه از هجر در سينه است به آن قلب پاكي كه بي كينه است 649_ به آن كس تو را يار ديرينه است كه پيشاني از سجده پرپينه است 650_ به مردو زن پير با احترام كه ذكر تو دارند برلب مدام 651_ به مردان عرفان و بي واهمه تپنده دلان عزيز همه 652_ الهي به سادات و بر سيدين كه تفسير كوثر شده 653_ به خيل ملائك كه درپيش تست به زهراء (س) و كُـفوَش امام نخست 654_ به شان و مقامات پيغمبران (ص) به احمد كه شد برترين درجهان 655_ به سينه زنان براي حسين(ع) به ماه محرم عزاي حسين(ع) 656_ الهي به سوز و گداز حسين(ع) به كرب و بلا و به آن شور و شين 657_ به مشك و به فرق و عمود و به دست به مرگي كه پشت برادر شكست 658_ به سم ستوران وابدان پاك كه از پشت و رو گشته له همچو خاك 659_ به جمله شهيدان راه حسين(ع) شهيدان دوران پير خمين(ره) 660_ به آن تك سواران جنگ و نبرد كه بردند با خون خود رنج ودرد 661_ به انگشت و انگشتر و ساربان به موي سپيدو به قد كمان 662_ به زينب، سكينه، رقيه، رباب به آن مادر خون جگر، دل كباب 663_ تن نيلي و صورت خون نشان به دامان شعله ور كودكان 664_ به شمشير و نيزه تن چاك چاك غريبانه و بي كفن روي خاك 665_ به تك تك اسيران در راه شام تنور و سر و خولي بي مرام 666_ دگر صبر و طاقت نمودم تمام شوم لال و ديگر ببرم كلام 667_ الهي، به ابيات جمع شفيق كه در شعر نو گشته باهم رفيق 668_ الهي به قلب حزين حسين(ع) جناب آقاي مسيحا بهروز الهياري به تيري فتاده ميان دو عين 669_ الهي به سوداي صاحب دلان به سوگند شه نامه مقبلان 670_ به دستان افتاده از بهر دين مسيحا فدايش بگردد همين 671_ به طاهر ترين سيرت زاهدان نظر كن به غم نامه ي شاهدان 672_ به تين و به زيتون زيبا قسم جناب آقاي جمشيد حرمي به عصر و تماشاي هر صبحدم 673_ به پاكي ذات الهي تان به خورشيد و بر ماه اين آسمان 674_ و ما توعدون فو ربَّ السماء به جان رسول شرف مصطفي(ص) 675_ به خورشيد كه نورش كه فر داده اي به قرآن كه بر ما فرستاده اي 676_ به اسب دونده، به كهسار طور شبي را كه پوشيد سيماي نور 677_ به قطره به چشمه و تا آب كر به غرب و به شرق و به درياي پُر 678_ به هنگام گرماي فصل درو به وقتي كه ديده شود ماه نو 679_ زميني كه گسترده اي زير پا و آبي كه آسود دنياي ما 680_ قسم بر نهاد بشر فرد فرد به هنگام درمان و هنگام درد 681_ به وقتي كه ماهي درآيد به شب برد از دل و جان ملال و تعب 682_ به مكه به شهر پيمبر قسم به نيكي چه بسيار باشد چه كم 683_ زماني كه ظلمت نمايد خروج به نه طاق عرشت، به ذات البروج 684_ تو را من قسم مي دهم بر شما به نور و به سايه، سكوت و صدا 685_ خداوند هستي كران تا كران خداوند پيدا، خداي نهان 686_ الهي به مردان نيكو سرشت جناب آقاي محمد پيري جوانان پاكيزه اهل بهشت 687_ به خون جگر از شبان و سحر به آه دل و سوز و ناي پدر 688_ به خون شهيدان ايران زمين به مردان روشنگر راستين 689_ الهي قسم بر جوانان پاك به آنكس كه هور است از او تابناك 690_ به سعدي به حافظ به شيخ شهاب به آنكس كه آموخت بر ما كتاب 691_ به اتقان آيات قرآن به حق به هر حرف و هر معني اندر نسق 692_ خدايا به خلق محمد (ص) قسم به كردار نيكوي احمد قسم 693_ به تين و به زيتون به روز الست به آنكس كه بر غير تو دل نبست 694_ به عيسي به موسي و هم دانيال به ايوب و يعقوب و هم حزقيال 695_ به روشن دلان و بزرگان دين به آموزگاران بس نكته بين 696_ الهي به نام بزرگت قسم به آيات و ملك سترگت قسم 697_ به خلق عظيم شه مصطفي(ص) به عين اليقين سدرة المنتهي 698_ به هر آنكه در دل بدارد رجا ز زور و زر و سيم باشد رها 699_ الهي به صهباي، مينا قسم سركار بانو قمرالزمان درخشان الهي به شب هاي، مولا قسم 700_ به آن گريه هاي شبش تا سحر كسي كو نبود از غمش با خبر 701_ الهي به زهراي مولا علي به شبها ي احياي آن منجلي 702_ الهي به نوروز و يلد ا قسم الهي به قاموس زهرا قسم 703_ به عاشق كه دردش شود منجلي به زهراي اطهر به مولا علي 704_ ا لهي به فرزند زهرا قسم به آ ن پورِ زيباي رعنا قسم 705_ الهي به دل هاي پاك و شريف به دامان زنهاي خوب و عفيف 706_ به دل دادگاني كه بر باورند به مي خوارگاني كه با ساغرند 707_ الهي به شيران اين سرزمين به نام اورانِ وقت هيجا و كين 708_ به شب زنده دارانِ آيين ما به رزم آوران در صف اوليا 709_ به جانبازي عاشقانِ وطن به آن لاله هايي كه شد در كفن 710_ به كارون، به مجنون و اروند رود به نخلانِ بي سر به مينو درود 711_ به سجاده هايي كه شد لاله گون بدن پاره هاي كفِ شطَ خون 712_ به طوبي به كوثر به جنت قسم به آن تشنه هاي حقيقت قسم 713_ الهي به دلبندِ، ام البنين جوانانِ خادم درين سرزمين 714_ خدايا به جان و دل ما قسم جناب آقاي استوار فديهه به عشقي كه ماند از زليخا قسم 715_ به گلهاي وحشي و آن رنگ و بو به بيدي كه خم گشته بر روي جو 716_ به بالي كه سوزد ز پروانه اي به مست و خمار و به ديوانه اي 717_ به اشكي كه ريزد ز چشم يتيم به عيسي به موسي نبي كليم 718_ به قلبي كه بشكسته وقت نماز به آهنگ شور آفرين در حجاز 719_ به درد دل لاله ي واژگون به جامي كه از مي شده همچو خون 720_ به آن كوزه ي مي دمادم به جوش به ساقي به ميخانه و مي فروش 721_ به پيري كه در دل ندارد غرض ولي جسم او غرق صدها مرض 722_ به صيدي كه افتاده دست پلنگ به رزمندگان سلحشور جنگ 723_ الهي به شعري كه شاعر نگفت جناب آقاي محمدرضا سبحاني به عشقي كه در چشم خاطر نهفت 724_ به خورشيد سوزان دِل آسمان به دست نسيم و هزار آشيان 725_ پرستوي زيبا كزان پر كشيد خداوند نقاش پيكر كشيد 726_ به گيسوي خورشيد چون چلچراغ به باران پنهان به كنج اطاق 727_ الهي به چشمان گريان قسم به باران رحمت پس از آن قسم 728_ به پروانه شاد و گلهاي باغ قناري و گنجشك و طوطي و زاغ 729_ به درياي آرام و جوشان قسم به پيدا و پنهان و بود و عدم 730_ به رنگين كمان و به هر موج آب به گنجي كه نامد به جز رنج و تاب 731_ به آغوش گرم خداوند پاك به معشوقه و عاشق سينه چاك 732_ به فصل بهاران كه آرد نويد سياه و سپيد و به بيم و اميد 733_ به انجيل و تورات و قرآن پاك كه او كرده خلق آدمي را ز خاك 734_ به يكتاپرستان دنيا قسم به مسجد به دير و كليسا قسم 735_ ببخشايم اي كردكار كريم سركار بانو رقيه اميدي چماچايي(آسوده) نظر كن به من اي خداي رحيم 736_ ندارم به دل اي خدا آرزو به نزدت بخواهم كمي آبرو 737_ بيفزاي بر فر و عمر پدر كه باشد هميشه مرا تاج سر 738_ بيازار هركس بيازارد او هدايت نما هركه را شد عدو 739_ بيفكن به سويش ز رحمت نظر ميفكن غمي بر رخ چون قمر 740_ و محشور كن با رسولان خود بدم بر وجودش هم از جان خود 741_ مريز آبروي پدراي خدا دلش را به نورت فروزان نما 742_ بخواهم گشايش برايش دري نخواهم زكس بهر او سروري 743_ نيفزا رخ اش را تو خطي دگر كه بينم چو خط اش شوم خون جگر 744_ شكايت ندارد سراي سپنج سپرده به جانش فقط درد و رنج 745_ ندارم ز حكمت ز رحمت خبر بسي شرمسارم ز روي پدر 746_ اگر بي خبر آمداو از سفر ندوزم دو چشمم دوباره به در 747_ برايم مهيا بكن يك سفر به سير الي الله؛ نوعي دگر 748_ زمهرت فزون كن دل و جان من فضا را معطر ز ايمان من 749_ الهي به نامت، ز جوشن كبير جناب آقاي محمد ابراهيم جاذب نيكو (جاذب) مفاتيح عرش و دعايت مجير 750_ به اذكار حاجِب، به اقطار خاك چه آن قطب ناظر، چه اخيار پاك 751_ به آيات قرآن، كلامي مبين سخنهاي سبحان، زِ فَردي امين 752_ به صافات و لقمان و انعام و دهر امامان عاشق، شهيدان زهر 753_ به طارِق، دُخان، آل عـمران، زمـر تـكاثُـر، معـارج، بـروج و قـمر 754_ به تقدير جاذب كه در دست توست و مجذوبِ سالك، كه سرمست توست 755_ مزمل، تغابن، قريش و نسا به آن سر به زيرانِ از دل رضا 756_ الهي به آدم كه آب است و گِل همان كز نفيرش، جهان شد خجل 757_ به آزادگاني، اسيري شكن شهيدي مجاهد، به مامش وطن 758_ به غزِّه، فلسطين و قدسي به حصر به كودك كشي ها به خسران و عصر 759_ به تحريم و شورا، به رحمان، سبا بلّد، نمل و احزاب و مؤمن، نبا 760_ به آن عطر نرگس زِ اَمَّن يُجيب عزيزان مضطر به غم، در شكيب 761_ الهي به حجّت، مَهي در نِقاب به غايب، به حاضر، به هر شيخ و شاب 762_ به ماعون و انفال و فاطر، حديد فقيران دنيا، به عقبي سعيد 763_ به ييلاق و قشلاق و كوچ و تنور جناب آقاي سيروس بداغي به ايلي كه همواره نور است و نور 764_ به چوقاي زيبا به مَينا قسم به شيري كه خوردم من از دا قسم 765_ به تره ، به كَنگر به ريواسِ كوه به ايلي كه بودش بسي باشكوه 766_ به كشك و به قارا ، به شير و به دوغ به ايلي كه هرگز ندارد دروغ 767_ به چار لنگ و هفت لنگِ بس قهرمان به آن بي قرارانِ مولايمان 768_ به تير و به تركش به لول و تفنگ به آن جان نثارانِ ميدانِ جنگ 769_ به چزابه بستان و فتحُ المبين به آن نعشِ جان داده بر رويِ مين 770_ به سنگر نشينانِ دارالخوين به فريادِ مستانِ مولا حسين 771_ به آن دشتِ غوغا به درياي خون طلائيه ...صحرايِ دارُالجُّنون 772_ به مأواي جانانه ؛ معراجِ دل كه از اشك آلاله ها بوده گِل 773_ به اروند و يارانِ جان داده اش به مردانِ شيدا و آزاده اش 774_ به سربند و فريادِ يا فاطمه به دلهاي فارغ زِ هر واهمه 775_ به " پايي كه جاماند " و جانانه شد به مَردي كه مانند پروانه شد 776_ به آن " دا " كه ديده است ميدان جنگ به آن زن كه دارد به دستش تفنگ 777_ به تمثالِ ياران پر پر شده ه‍مان بي قرارانِ مادر شده 778_ همانان كه دل را به دريا زدند و لبخندِ تلخي به دنيا زدند 779_ همانان كه عمارِ رهبر شدند و ناگه چو فرزند حيدر شدند 780_ همانان كه مهمان ما ها شدند و در قلبِ آلاله ها جا شدند 781_ الهي به شور آفرينانِ عشق همان پاسبانانِ كويِ دمشق 782_ همان پهلوانانِ بي واهمه همان بي قرارانِ يا فاطمه 783_ همانان كه شيرانِ ايراني اند و سربازِ قاسِم سليماني اند 784_ همان سرفرازانْ و داعِش كُشان همان نورِ چشمانِ صاحب زمان 785_ همان سر بدارانِ بي واهمه مريدانِ عباسِ در علقمه 786_ به سردار والاي داعش ستيز كه بنموده پروردگارش عزيز 787_ به آوايِ بر بامِ آزادگان به تمثالِ زيبايِ دلدادگان 788_ به هيهات هيهات بحرينيان كه بيند ز آن دشمن هر دم زيان 789_ به خونِ شهيدانِ دشتِ يمن به تكبير و تحليلِ دشمن شكن 790_ الهي به عبّاسِ دوران قسم به آن سرفرازانِ ايران قسم 791_ به ايمان آن جان نثاري قسم به سردارِ ما دين شعاري قسم 792_ به يارانِ افتاده در خون قسم به عشاقِ صحرايِ مجنون قسم 793_ به دلدارِ زهرا؛ كريمي قسم به سربازِ مولا؛ رحيمي قسم 794_ الهي به ماهيني و كشوري به سردارِ پروانه ها لشكري 795_ به چمران و آويني و باكري به فتحي و شيرودي و باقري 796_ به خاني و آخوندي و جعفري به سردارِ دورانِ ما حيدري 797_ به چمران و آويني و مهدوي به آن قهرمانان بازو قوي 798_ الهي به شيداي ما كاظمي به سردارِ تنهاي ما هاشمي 799_ به خرازي آن مرد خوبِ خدا كه دستش شد از تن به راهت جدا 800_ به گُلكار و نوزاد و بذر افكنت به آن مردِ مجروحِ گلگون تنت 801_ قسم بر شهيد اعتمادي خدا به ايمانِ ابرامِ هادي خدا 802_ به حاج احمد آن مردِ زهرا تبار كه يك لحظه در دل نبودش قرار 803_ خدايا به عرفانِ حيدر نيا به يارانِ جان داده دركربلا 804_ به آن شيرِ در بيشه اسكندري به آن محو آلاله ها اكبري 805_ خدايا به بهنامِ پر پر شده قسم بر شهيدانِ بي سر شده 806_ به شب هاي زيباي دنيا قسم به لبخندِ لب هاي مولا قسم 807_ به بازارِ عرفان و ايمان قسم به آياتِ زيباي قران قسم 808_ به تورات و انجيلِ عيسي قسم به الطافِ همواره با ما قسم 809_ به حوّا و زهرا و هاجر قسم به آن جرعه نوشانِ كوثر قسم 810_ به ايوب و داوود و يحيي قسم به الگويِ زيباي ماها قسم 811_ به چشمانِ يعقوبِ كنعان قسم به ژرفاي ايمانِ سلمان قسم 812_به آنكس كه بودش گرامي قسم به آن جان نثارانِ نامي قسم 813_ به مولا و بر ذوالفقارش قسم به فرزندِ با افتخارش قسم 814_ به مولا حسن پورِ زهرا قسم به آن شاهِ شاهانِ تنها قسم 815_ به سجادِ بيدارِ در شب قسم به اذكارِ زيباي بر لب قسم 816_ الهي به پنجم امينم قسم به شيشُـم سر آغازِ دينم قسم 817_ به كاظم به معناي ايمان قسم به آن شاهِ اندر خراسان قسم 818_ به الطافِ رعنا جوانش قسم به هادي به آرامِ جانش قسم 819_ در آخر خدا عسكري را قسم و مهدي همان حيدري را قسم 820_ هي به ايمانِ حُر و حَبيب به لب هاي مشغولِ امن يجيب 821_ به قاسم به جعفر به عون و وَهَب به سـقـايِ مــه رويِ آب و اَدب 822_ به شمشيرِ در دستِ اِبنُ الحسن به عشقي كه همواره دادَش به من 823_ به رگ هاي ببريده از شاه دين به غم هاي بسيارِ اُمُ البنين 824_ به آن ماهِ تابانِ در عالمين به آقاي دلداده يعني حسين 825_ به فرزند سالار زينب قسم به آن سينه سوزان هر شب قسم 826_ به پهلوي زهرايِ از غم كمان به آقايِ تنهاي در جمكران 827_ به انگشت و انگشتري روي خاك به جسمي كه از نيزه ها گشته چاك 828_ به آنكس كه معناي قالوا بلي است هماني كه نالانِ در نيزه هاست 829_ به شش ماهه طفلي بسي بيقرار به رأسي كه بر نيزه ها شد سوار 830_ به يارانِ بي غسلِ اربابِ ما كه شد رأس آن ها ز تن ها جدا 831_ به سرهاي بر نيزه آويخته به خون هاي ناحق زمين ريخته 832_ به آهي كه آتش زند بر جهان به دختي كه بودش به آه و فغان 833_ به طفلي كه بنشسته در راهِ يار به آن سر كه بر نيزه ها شد سوار 834_ به لب هاي مأمورِ در زمزمه به آن جان نثارانِ بي واهمه 835_ به يارانِ مهدي كه نام آورند همانان كه از اهل دنيا سرند 836_ الهي به شيخي كه اهلِ قم است كتابش مفاتيحِ اين مردم است 837_ الهي به آقاي قاضي قسم به مـصداقِ در سرفرازي قسم 838_ به اسلام و ايمان و عرفان قسم به سبحان سبحان خوبان قسم 839_ الهي به علامه سيد جمال به آن گلعذرانِ صاحب كمال 840_ الهي به تَك مرجعي بي بديل كه من بسته ام بر جمالش دخيل 841_ به سيّد مـحمـد حسينت قسم به فرياد پير خمينت قسم 842_ به شـيـخِ كُلِيني و شـيـخِ بها به شيخي كه جان داده اندر منا 843_ به شيخي كه بنوشته صدها كتاب كه دشمن كشيد از كلامش عذاب 844_ به شيخي كه ساغر ز حيدر گرفت و بايد كلامش بسي زر گرفت 845_ هماني كه بنوشته بود الغدير كه شادان شد از هر كلامش امير 846_ الهي به شيخي كه پَروا نمود و در قلب آلاله ها جا نمود 847_ الهي به زُهادِ در نيمه شب به آن غم گسارانِ در تاب و تب 848_ به علامه اي ناب و شيرين سخن حسن زاده اعجوبه اي در زمن 849_ به شيخي كه بر دارِ بيگانه رفت هماني كه بر سوي خمخانه رفت 850_ هماني كه تا كربلا پر كشيد هماني كه غير از خدا را نديد 851_ هماني كه چون بالِ پروانه سوخت هماني كه دل را به ميخانه دوخت 852_ به دولابي آن مرد نيكو سرشت كه هر محفلش بوده همچون بهشت 853_ الهي به گمنامِ در بي كسي به آن رِنـــدِ دورانِ ما مجلسي 854_ الهي به استادِ در دلبري كه شد كار و بارش علي محوري 855_ همان را كه سيد حسين است نام كه بگرفته از پيرِ ميخانه جام 856_ همان را كه گيتي مثالش نديد كه دل از كلامش به مولا رسيد 857_ همان را كه سلمانِ اعصارِ ماست كه كمتر ز اينش بخوانم خطاست 858_ هـمان بـحرِ عرفان و بحر شرف هماني كه بردش دلم را زِ كف 859_ به آن رخ كه همواره باشد جلي به شاگردِ ممتازِ او شيخ علي 860_ هماني كه محو است در كردگار كه چرخد سحر جمله در گردِ يار 861_ هماني كه در بند كاشانه نيست خدا داندش محو مولا عليست 862_ به سيد علي قائد المسلمين كه دارد سخن ها ز اركانِ دين 863_ به الطافِ در روضه هايش قسم به يارانِ در حوزه هايش قسم 864_ به آنان كه دنبال وامند و قَرض نه آن خوش خيالانِ آن سويِ مرز 865_ به آنان كه دنبال گمنامي اند نه آنان كه واله زِ بَد نامي اند 866_ به آنان كه آرام و باراني اند نه آنان كه بي دين و عرفاني اند! 867_ به آنان كه در جستجو آمدند نه آنان كه دنبالِ " بـو " آمدند 868_ به آنان كه پاكند و دلداده اند نه آنان كه بيمار ‌و آزاده اند 869_ به آنان كه از ناي دل راضي اند نه آنان كه در دام هر بازي اند 870_ به آنان كه رفتند و جاري شدند نه آنان كه ماندند و خاري شدند 871_ به آنان كه از عُمق جان شاعرند نه آنان كه مِن بابِ " نان" شاعرند 872_ به آنان كه همچون علي قاضي اند نه آنان كه از دم دَغَل بازي اند 873_ به آنان كه بيزارِ بي بي سي اند نه آنان كه دركارِ بي بي سي اند 874_ به آنان كه عُشاقِ در "فكه " اند نه آنان كه هر ساله در مكه اند 875_ به آنان كه شيرانِ اين بيشه اند نه آنان كه ننگند و بي ريشه اند 876_ به آنان كه با روضه ها در تبند نه آنان كه دنبالِ خالِ لبند 877_ به آنان كه ارث از علي برده اند نه آنان كه بي نامِ او مرده اند 878_ به آنان كه باد عشقشان پر فروغ نه آنان كه گويند هزاران دروغ 879_ به آنان كه انسان وفاشان بديد نه آنان كه بايد جفاشان كشيد 880_ به آنان كه حرمت نگه داشتند نه آنان كه صدها جفا كاشتند 881_ به آنان كه سر تا به پا نعمتند نه آنان كه پا تا به سر نِقمتند 882_ به مردي كه باشد نشانش به كار نه مردانِ بي عارِ در روزگار 883_ به مردي كه چشمش به دور از گناست نه مردي كه استادِ در هر خطاست 884_ به مردي كه شد خانه اش چون بهشت نه مردانِ بد خُلق و بد سرنوشت 885_ به آن زن كه لرزانده مردانِ بد نه آن زن كه ‌در ديده ها گشته رد 886_ به آن زن كه فرمودي همچون گُل است نه آن زن كه خار است و گويي خُل است 887_ به فرهنگِ اسلام و فرهنگِ دين نه فــرهــن‍ــگِ افـرادِ بالا نشين 888_ به بامي كه دارد نه پشت و نه پيش نه بامي كه باشد گرفتارِ ديش 889_ به قران كه گويد غم از دل ببر نه قران كه فتوا دهد قطعِ سر 890_ به چادر كه دارد نشان از حيا نه چادر كه باز است و اندر هوا 891_ به شعري كه دارد نشان از خدا نه اشعارِ حاكي زِ پرت و پلا 892_ به حافظ به سعدي به ياران دين نه امثال ايشان و بدتر ز اين ! 893_ به مسجد كه باشد گذر گاه يار نه ميخانه اي پُر زِ گرد و غبار 894_ به اشعار و هر سبك آهنگران نه اشعار و اصواتِ نامحرمان 895_ به چشمان گريان در ندبه ها نه چشمان بي نور و بيتابِ ما 896_ به اسلامِ خوبان و يارانِ دين نه آن لاتِ بي دام‌ لندن نشين 897_ به ريشي كه دارد زِ تقوا نشان نه ريشي كه شيطان به زيرش نهان 898_ به آن جشنِ زيباي بي معصيت نه آن را كه هرگز ندارد صحت 899_ به آن بيتِ دَه يا كه ده بيشتر نه فرزند كمتر ز دَه در بشر 900_ الهي به عشـق و به مهر و صفا جناب آقاي بهروز قاسمي(رها) به حب و به لطف و خلوص و وفا 901_ به اعجاز پيغمبرآخرين به آيـات پاك كلام مهين 902_ به اخلاص و ايمان مولا علي به عشقي كه شد در دلش منجلي 903_ به حجت به راه و نشانش قسم به منجي عالم به جانش قسم 904_ به دلهاي آكنده عشق خدا به جان هاي آغشته و مبتلا 905_ به قلب پر از درد و سوز و شكيب به اشـك و به ناله به آه غريب 906_ به جانبازي و اعتبار شهيد به پاكي و عهد و قرار شهيد 907_ به مهردل مادران جهان به عمق وجود و دل عاشقان 908_ تويي رب رحمت تو رحمان و خوب تو محبوب جان و تمام قلوب 909_ تويي چشمه ي لطف و مهر و عطا تويي واقف از سر و رمز بقا 910_ به جاه و به عزت، جلال و كمال به يكتايي ات اي شه ذالجلال 911_ الهي تويي مونس و يار ما به لطف تو دارم خدايا رجا 912_ الهي كه هستي تو تنها پناه ببخشا خدايا تمامم گناه 913_ ز بند بدي ها «رها» كن مرا تو آرامش جانمي اي خدا 914_ به نوررخ ماه تابان مهر سركار بانو طاهره محمديان كه ظلمت بَرد، از زمين و سپهر 915_ به قرآن و آيات جان پرورش تفكر صفا مي دهد، باورش 916_ به حّي و صفاتش به وحدانيت به رّب و جلالش به ربّانيت 917_ به آيين احمد، رسول مبين كه او رهنماي است اندر زمين 918_ به كوثرهمان مادر مسلمين كه نازل شده سوره اش بهردين 919_ به كعبه كه شد قبله ي مسلمين صفاي طواف و نماِز برين 920_ به خون حسين آن نگهبان دين پناه است برامت از خصم وكين 921_ به تقوي وايثاِر صاحب دلت در امواج عرفان، بَرد، منزلت 922_ به طول شب وآن نگاه حزين به آه دِل دردمندان كين 923_ به تك تك دعاي سحر تا غروب نمايد اجابت، انيس القلوب 924_ به آن شور شعري كه دارد شعور نمايان كند راه مستي به نور 925_ به راِز قنوِت بشر در نماز به شرط اجابت، نمايدنياز 926_ جمال ركوع و خشوع و سجود مهيّا كند قرب مومن به جود 927_ صفاي دل و حرف مردان مرد مبّرا كند روح مومن ز درد 928_ به اندوه بيماِر مدخل نشين به اشك يتيماِن اين سرزمين 929_ به گرما وسرماي اين زندگي چه زيبا كلامي است، در بندگي 930_ به خالق، مجيب وطبيب وحبيب مدثّر، حسيب ومهيب وقريب 931_ به انديشه هاي بزرگ وعميق به راهي كه آَرد دمادم رفيق 932_ به رحمان ورحمانيت بر بشر شوي تو پناه جوانان زشر 933_ خدايا به آن لطف قرآنيت جناب آقاي عبدالرسول بلاغي پور خدايا به آن رحمت آنيت 934_ به ماه وسماءوبه طارق قسم به آن كوكب ونورفارق قسم 935_ دمي گوش كن قصه آدمي نكردست شيطان رهايش دمي 936_ ازآندم كه آدم زتورانده شد همان لحظه ابليس را بنده شد 937_ به يكباره درجسم قابيل شد سپس عازم قتل هابيل شد 938_ نديدي مگرقوم بيدادگر به موسي چه كردند اي دادگر 939_ به فرمان شيطان خطاسازشد به سوي خطا راه اوبازشد 940_ به عيسي بزد چوب ازراه كين خليل خودت رادرآتش ببين 941_ به داودوهارون وطالوت ونوح نمودست ظلمي كه شدخسته روح 942_ خدايا ببين شرشيطان چه كرد به آل پيامبرچها فتنه كرد 943_ نديدي مگرناله هاي ولي به شب اشك ازچشمهاي علي 944_ به حكم همين آفت پربلا حسيني كه كشتند در كربلا 945_ الهي به سوِز دِل عاشقان جناب آقاي رمضان يسلياني كه هر دم برآرند از دل فغان 946_ به آنان كه شب زنده داري كنند ز ديده ي ز دل ، اشك جاري كنند 947_ خدايا به حق همه، انبيا جناب آقاي سليمان محمد حسني به لطف و صفاي دِل اوليا 948_ به احمد كه شد خاتم مرسلين به مولا علي، مرشِد مؤمنين 949_ به لطف دِل اطهر مصطفي به تنهائي و غربت مرتضي 950_ به سّجاده ي سيّدالعالمين به سوِز دعاي همه، صالحين 951_ خدايا به خوباِن پُرمايه ات بُوَد تا ابد بَرَسرم سايه ات 952_ الهي به دنيا و هم آخرت به جمله ستايشگران درت 953_ خـدايا به آن، مهــــرِ رحمانيـــت به الطافِ بي حدِّ يــــــزدانيــت 954_ خــــــدايا، به دل پاكي دلبــران به ســـوزِ دعاهاي در جمكـران 955_ خــــدايا، به سـوزِ دعــاي سَحَر به اشك و دلِ پُــر زِ خــونِ پدر 956_ خــــدايا، به مِهرِ همه، مـــادران به‌ عشق و به‌ دلسوزي خـواهران 957_ خــــدايا، به اشك يتيمــان قسم به غمنـامه هاي غريمان قسم 958_ خـــدايا به برگِ درختـــانِ سبز به شيــوائي اين سخن‌هـاي نغز 959_ به‌ ايــران‌ بر اين‌ سرزميـنِ‌ قشنگ به‌ پـرچم، به‌ زيبــائي‌ هر سه‌ رنگ 960_ بر اين‌ مَــردمِ پاك ايران‌ زميــن كه يك تَن، نبـــاشد الهـي غمين 961_ به‌ هـر كَس‌ كه‌ باشد به‌ دل، فكر تو هميشــه به لب گــويد او ذكـرِ تو 962_ خـــدايا به پاكي چشــمِ جــــوان به‌هـرمـردوزن، درمسيرِزمــان 963_ خـــدايا به دل هـاي شيـــــدا قسم به ديـروز و امــروز و فـــردا قسم 964_ خـدايا به‌ هر كَس‌ كه بي ادعــا ست پُر از خنده‌ و عشق‌ و شور و صفا ست 965_ خـدايا به‌ آن‌ كَس‌ كه در اين جهـان به هــرجـــا بُوَد يارِ افتــــادگان 966_ به ذكر و دعاهاي گفته قسم به آرامـشِ چشــــمِ خفتـه قسـم 967_ به آن والديــنِ صبـور و شجـاع كه چشم انتــظارند و بي اطلاع 968_ به آهِ دلِ مـــــــادرانِ شهيـــــد كه جسمِ عـــزيزِ دلش را نديـــد 969_ خـــــدايا، به روحِ بلنـــدِ امــــام همـه كُشته هــاي به راهِ قيــام 970_ به‌ دلتنگي‌ و غــربتِ‌ يك‌ غـروب به‌ نخلي‌ كه‌ بي سَـر شده‌ در جنـوب 971_ به آن‌ گل‌ كه‌ در جبهـــه‌ پَرپَر شـده به رعنــا جــواني كه‌ بي‌ سَر شده 972_ خـــدايا، به دلهاي عاشـق شده به كُلِّ زبانهــاي صــادق شده 973_ الهــــي قسم بردلِ پُرزِشـــور به آن ياسِ پاك زِ ما گشته‌ دور 974_ به مهـــدي گُلِ نرگسِ فـاطمه به سقـــــاي تشنـه لبِ علقمـه 975_ به يـاسِ كبــــــودِ مدينـــه قسم به اشــك و به آهِ سكينـه قسم 976_ به صـلحِ عظيــمِ امـامِ حســن به‌ آن‌ قـلبِ‌ پُر درد و رنــج‌ و مِحَـن 977_ به بوي خـوشِ ياسهـاي سپيد به‌ خـوني‌ كه‌ از حلقِ‌ اصغر چكيد 978_ به داغ و به غم هاي ام البنين به آن مقتل پُر زِ خــونِ زمين 979_ به درهاي غلطان‌ به‌ خونِ‌ حسن به آن كُشته هاي گُلِ بي كفن 980_ الهــي به دُردانه هـاي حسين به خونِ شهيــدانِ بدر و حنيـن 981_ به‌ خــون‌هاي‌ سرخِ‌ شهيدان‌ قسم به‌ آن‌ خـانه‌ي گشته‌ ويــران‌ قسم 982_ به‌ لب هاي خشكيده‌ي اصغرش به ايمــانِ‌ آن‌ نوجــوان، اكبرش 983_ به مظلــومي زينبِ مـرتضي به پهلــو شكسته، گُلِ مصطفي 984_ به‌ محــرابِ‌ عشـق‌ و به‌ فرقِ‌ علي به تنهـــائي و غـربتِ آن ولي 985_ به دلهــاي صـاف وبدونِ ريا نمـــا قسمتِ شيعيـــان كــربلا 986_ خـــدايابه گلدسته هـــاي حَرَم به بخشنـدگي هاي شـــاهِ كَرَم 987_ به‌ آن‌ ناشنــاسي‌ كه در نيمه شب بَرَد بهـــــرِ ايتـــام، نان و رطب 988_ به دستانِ زهـرا، كه از فرطِ كار زده پينـــه ازسـختي روزگار 989_ به نامِ رقيــــه، كه بانــامِ حـق كُنَد گفتگـــو با سَــــري، در طَبَق 990_ به‌ آن سَر، كه‌ قـرآن قرائت كُنَد زِ مظلــومي خــود حكايت كُنَد 991_ خـــدايابه عشقِ دلِ شــاعران به‌ اين‌ همسـرايان گوهر نشان 992_ الهــي به مدحِ خــودت از اَزَل به‌ قابِ دوبيتي، قصيـده، غـزل 993_ به‌ فــردوسي و حافظ و مولوي به سعـدي، به خيـام‌ و بر‌ دهلوي 994_ به‌ شمس و به قطب‌ و به‌ فريومدي به مســتوفي وايرج واوحدي 995_ خـــدايا به اشعــــارِ ابن يميــن دلِ شــاعرِ خـوبِ ايران‌ زمين 996_ الهي، قسم ها، قسم ها، قسم جناب آقاي احمد يزداني به عشق و جواني، تمامِ نعم 997_ به بادو زمين و زمان ها قسم به خاك و به آب و به جان ها قسم 998_ به نورِ حقيقت كه جانِ جهان در آن جاري و آشكارو عيان 999_ به شهرو به ده، گوشه هاي زمين كه هستي به هر خانه باشد عجين 1000_ الهي به احمد، به آل علي سركار بانو اكرم خسروگردي كه نورت به سيمايشان منجلي 1001_ به اعجاز قرآن، به تنزيل نور به روزي كه مهدي نمايد ظهور 1002_ به تنها اميد دل عاشقان به ناجّي و منجّي خلق جهان 1003_ الهي به عرشت به گاه وصال به هنگامه ي محشر و آن جلال 1004_ به باران رحمت به وقت نماز به نجواي يارّب به راز و نياز 1005_ به پيراهن يوسِف بي نشان به چشمان يعقوب و ميعادشان 1006_ به سربند يا فاطمه بر كفن بجا مانده از يك شهيد وطن 1007_ به خون شقايق به روي زمين به داغ دل مادران حزين 1008_ به اشك عزادار اهل ولا به شوق دل زائر نينوا 1009_ به هفتاد و دو پيكر بي نشان شهيدان لب تشنه ي جان فشان 1010_ به باب الحوائج ، به يك قطره آب كه شايد رسانَد به طفل رباب 1011_ به آن كودكاني كه با افتخار به صحرا دويدند بر روي خار 1012_ به سوگند صدها دل هم قسم خداجوي و هم باور و هم قلم 1013_ خدايا به حق قلم هاي پاك سركار بانو حميرا شكوهي برآبادي به لبيك سرداده از قلب خاك 1014_ به سجاده هاي نياز و نماز به غوغاي شب هاي سوزوگداز 1015_ به الله الله بيچاره گان به صبر و به ايمان آوارگان 1016_ به حج قبول اسيران درد به تسبيح شبهاي مردان مرد 1017_ به اشك يتيمان بي سرپناه به سرماي دست زني بي گناه 1018_ ز رحمت ببخشاي بر ما خطا "كه هستيم اسير كمند هوا " 1019_ به اشك يتيمانِ بي سر پناه جناب آقاي ياسر شفيعي(تائب) به چشمانِ مامي كه مانده به راهُ 1020_ به لبهاي غمگين ناديده شاد به چشمانِ ابر و به باران و باد 1021_ به آنانكه نابرده جز نامِ تو به فجر و شفق تا سيه شامِ تو 1022_ به آن سر كه بر سجده افتاده است به جاني كه در راهت آماده است 1023_ به قلبي كه بر تو نشانده اميد كه آرامشش شد كتابِ مجيد 1024_ به سبزِ بهار و به پاييزِ زرد به گرماي صيف و زمستانِ سرد 1025_ به آن كوه و غاري كه احمد نشست به علمي كه در آن جهالت شكست 1026_ به درياي از هم جدا گشته آب به قرآن و آياتِ زيباي ناب 1027_ به معراج اميّ ترين بنده ات به ماه و به خورشيدِ تابنده ات 1028_ به درياي گسترده ي بي كران به هر با نشان و به هر بي نشان 1029_ به آنانكه اهل و به راه تو اند به آن خادمان كه سپاهِ تو اند 1030_ به دستانِ درويشِ بي آب و نان به لبهاي الله و يا هو كنان 1031_ به هر آنچه دادي تو ما را عطا به بخشايشت بر گناه و خطا 1032_ به آن زاده دختي كه شد كوثري به پيغمبرِ گفته نا ابتري 1033_ به اشك و به آه دل مستمند جناب آقاي علي عباس دميرچي رسيده به جانش هزاران گزند 1034_ به وقت شب و ناله بي كسان يتيمي كه جويد يكي لقمه نان 1035_ شِكر از شِكر در كلامت نشست جناب آقاي غلامحسن جعفرزاده پيرموسايي وشيرين شد از آن به نامت نشست 1036_ به تورات وانجيل و قرآن قَسم به نامِ تو يزدان، تو منّان قسم 1037_ قسم مي دَهم بر بهشتِ بَرين به آن كهكشان و به عمقِ زمين 1038_ به خورشيد ومهتاب و اعجابِ تو به كوه و به دريا، به اصحابِ تو 1039_ به گل هاي نشكفته در لاله زار شهيدان، به آن خفتِگانِ ديار 1040_ قسم ها به جنّ و به اِنس و پري قسم ميدهم بر تو از هر دري 1041_ به جوهركه جاري شد از هر قلم به نقلِ تو از من، كه بيش است و كم 1042_ كه وصفِ تو خالق نداند چو من زِ تواين جهان، مانَد ازمن كفن 1043_ به سجاده ي در نمازم قسم به سوز و به ساز و گُدازم قسم 1044_ كه سامانِ اين نا بسامان تويي به شب هاي من، ماهِ تابان تويي 1045_ كه پيدا توهستي و پنهان منم سري درميانِ گريبان منم 1046_ بگو بامنِ خاكي از راه وحلّ بسازم، چو روزي به سانِ اَزَل 1047_ چنان كن كه جايم بهشتت شود همه تارو پودَم سِرِشتَت شود 1048_ زدم هرقلم تا كه باشد نَبي قسم دادم از قالِبِ مَثنوي 1049_ الهي به جاه و جلالت قسم جناب آقاي مجيد رضا تقي پور به آن روز حشر وصالت قسم 1050_ به چشمان سبزت به فصل بهار كه در برگ، برگ زمين آشكار 1051_ به رقص پر از راز زنبور تو كه در شهد او هاله ي نور تو 1052_ به خورشيد جاويد پر پر قسم به هفتاد و دو سرو بي سر قسم 1053_ به سقاي بي دست دشت بلا به لب تشنگان تَف نينوا 1054_ به آزادگان غريب و اسير كه در شام و كوفه شده دستگير 1055_ به محراب پر مهر مادر قسم كه شد با بهشتت برابر قسم 1056_ خدايا به قوم صبورت قسم جناب آقاي نورعلي بهاروند به قرآن وآياتِ نورت ..قَسم 1057_ به طاها، به ياسين، به آلِ عبا(ع) به اخلاصِ خوبانِ ... اهلِ عطا(ع) 1058_ به مولا علي، جانشينِ رسول(ع) به همتايي او، به زهرا، بتول(ع) 1059_ به سبطِ نبي، زاده ي مصطفي(ع) و فرزندِ مولا، حَسن... مجتبي(ع) 1060_ به سالارِ خونينِ....... دشتِ بلا(ع) به زينب(س) شكيباي آن صحنه ها 1061_ به آن كس، كه زينَ العباد است ودين به باقر، كه عِلمش چو..حبلُ المتين(ع) 1062_ به صادق، كه دين تو پيوسته كرد به كاظم، كه صبرش عَدو خسته كرد(ع) 1063_ به خورشيدِ هشتم، امامِ رضا(ع) كه ايران زِ نورش بُوَد..... باصفا 1064_ قسم بر جواد تو و حلم او كه دشمن فروماند درعلمِ او 1065_ به هادي، نقي، مهرِفضل و كِرام(ع) كه فضلش بود شهره ي خاص وعام 1066_ به اِبنُ الرِّضا، حضرتِ عسكري(ع) كه دادش خدايش چنين اَختري 1067_ به مهدي قائم كه غايب بُوَد(عج) كه اَمرش اطاعت ...زِنايب بُوَد 1068_ خدايا به ايمان ياران......... ..قسم به خورشيد و ماهت، به باران قسم 1069_ به آن سوزِ جان سوزِ اَمن يُّجيب به آن اَربعين، ناله يي... ياحبيب 1070_ به راهِ شهيدانِ قرآن ودين شهيدانِ ايران وهرسرزمين 1071_ به لبنان، فلسطين، به شام وعراق زِآدم كشي، درد ورنج و فراق 1072_ همان عقلِ كامل، همان چاره ساز كه پرده گُشايد زِهَر ....رمزو راز 1073_ الهي به باران و برف و تگرگ جناب آقاي عليرضا كاشي پور محمدي به باد و درخت و به هر شاخ و برگ 1074_ به انگورهاي غزل آفرين به زنبورهاي عسل آفرين 1075_ به خورشيد و تابندگي هاي او به هر بنده و بندگي هاي او 1076_ به سرسبزي دشت هاي بهار به سرسرخي دانه هاي انار 1077_ به لبخند ويرانگر هر يتيم به پرواز بي پر و بال نسيم 1078_ به گندم به آتش به هر بركتي به رفتن رسيدن به هر حركتي 1079_ به دلشوره هاي بزرگ و شريف به دلواپسي هاي پاك و لطيف 1080_ به آدم به حيوان به هر چه گياه به هر تازگي در شعور و نگاه 1081_ به انديشه هاي زلال و روان به هر آمده از دل آسمان 1082_ به شعر و ترانه به پالندگي به هر چه دهد مژده ي زندگي 1083_ به خاكسترِ آتش عاشقان به ويراني قلعه هاي گمان 1084_ به رود و سرود و سلام و كلام به هر چه رسول و به هر چه امام 1085_ به انسان كامل به ختم الرُسل درخشيده در باغ عالم چو گل 1086_ به پيدايش عشق هاي جلي به آرامش يا علي يا علي 1087_ خدايا بـــــــــــــه مستان خمخانـه ات جناب آقاي مسعود عظيم پور بـــــــــــه عشاق مجنون فرزانـه ات 1088_ بــــــه آنان كه با ياد تو مست مست گذشتند از جــــــــان و از پا و دست 1089_ بــــــــــــــــــه دلدادگان سر كوي يار بـــــــــــــــه عشاق سر گشته بيقرار 1090_ بــــــــــــه خون شهيدان گلگون كفن گذشتند از خود بــــــــــــــه راه وطن 1091_ الــــهـــــي بـــــــــــــه حق نبي گـرام بـــــــــه اندوه زهــــــراي والا مقــام 1092_ بـــــــــه رخسار نيلي يـــــــاس كبـود كه در بين ديـــــوار و در مانــده بود 1093_ بــــــه حق علي آن شه انس و جــان كه گيرنــــــد ياران ز خطش امـــــان 1094_ بـــــــــــــــــه درياي گسترده رحمتت بـــــــــــــــه الطاف بي حد وبي منتت 1095_ بــــــه صوم و صلاه و سلام و به صبر بــــــه ماه و به خورشيد و باران و ابر 1096_ بــــــه دريا و كوه و به صحرا و دشت بـــــــه ابري كه باريدو از سر گذشت 1097_ الهي بـــــــــــــــــــــه وقت نياز و نماز بــــــــه هنگام سجده به سوز و گداز 1098_ بـــــــــــــــه سوز دل و سينه دردمند بـــــــــــــــــه زاري سوزنده مستمند 1099_ الهـي بـه روز قـيامت قسم جناب آقاي احمد رشيدي مقدم (گمنام) به آن توبه كار از ندامت قسم 1100_ به طفل يتيمي كه شب تاسحر ز مـادر بـگيرد سراغ پــدر 1101_ به اشك يتيمي كه مانند دُر دل ناظران را زغم كـرده پرُ 1102_ به آن عـاشق يـار انـدر سحر رخش ز اشك چشمش مدام است تر 1103_ به شخص خدا جوي در هر كجا نه شخصي كه خواهد خدا در منـا 1104_ به شخص خدا جوي در هر زمان به دنبال يار است در هــر مـكان 1105_ به شب زنده داران جويـاي حق بخــوانند قــرآن ورق در ورق 1106_ به مرغان حق گـوي شب تا سحر نـدا گـوي حـق از نهاد جـگر 1107_ به داري كه منصور بـر دار شد بـه عشقي ز يارش خريدار شد 1108_ به بيمار رانده شـده از پـزشك كه داروش آه و غذايش سرشك 1109_ به فصل بهار و زمستان سـرد به هنگام صحت ويا وقت درد 1110_ به وقت سرُوري و هنگام غـم به اوقات شادي ويـا در الــم 1111_ فقط طالب است او هميشه خدا خـدا خـواهد و غير او، ما سوا 1112_ بـه زندانيان بـدون گنـاه تـو هستي بـراحـوال آنها گواه 1113_ به آوارگـاني كه در روز و شب به سختي در گيري و بس تعب 1114_ به شهري ز شهري و يا كشوري روانـنـد بـا حــال رنـج آوري 1115_ الهي به افلاك رخشان قسم سركار بانو نسرين سادات غضنفري خوانساري به هستي از تو فروزان قسم 1116_ به جان نبي و به لولاك تو به ذكر تبارك در افلاك تو 1117_ به مولا كه جانش به جان جهان بپيچيده در هم برون از گمان 1118_ و سوگند دادم به جان علي به آن كس كه علم است از او منجلي 1119_ خدايا به اين بنده ي خاكي ات جناب آقاي رضا ياسيني به قرآن همين چشمه ي پاكي ات 1120_ خدايا به اين بنده ي بي پناه به اين زندگي، دشمن بي گناه 1121_ قسم بر شهيدان با افتخار به بي ادعاهاي اين روزگار 1122_ به باران، به زيبايي سادگي به عشقي كه مي آورد زندگي 1123_ خدايا قسم بر ركوع و سجود قسم بر هر آني كه آري وجود 1124_ قسم بر عصايي كه مار آورد به آتش، به نوري كه خار آورد 1125_ قسم بر مسيحي كه درمان كند به انديشه هايي كه قرآن كند 1126_ قسم بر بزرگان دين خرد به زرتشت و ديني كه ايمان دهد 1127_ قسم بر همان مي كه حال آورد كرامت فزايد كمال آورد 1128_ كه حافظ همين سان گداي تو شد گرفتار عشق و صفاي تو شد 1129_ قسم بر زمين و قسم بر زمان زماني كه انسان ندارد امان 1130_ الهي به قرآن نابت قسم سركار بانو ساحل حسنخاني به آخر كلام خطابت قسم 1131_ به دامان نوراني فاطمه ولايت ز بودش شده قايمه 1132_ به يار و وصي نبي مرتضي علي شيعيان را بود مقتدا 1133_ به مولاي سرگشته از تن جدا فتاده به گودال خون كربلا 1134_ به سجاد و شبهاي پر التهاب دلش غرق خون و جگرها كباب 1135_ به صادق به آن مطلق الاقتدار كه شيعه نمايد به او افتخار 1136_ به موسي بن جعفر به تنهائيش به زندان و ذكر تماشائيش 1137_ به مشهد به غربت نشينش رضا به اعجازهايش كه دارد شفا 1138_ به سردار بخشش امام جواد شفاعت نمايد به روز معاد 1139_ به هادي به فضلش به حلم عظيم كه او صابر است و حكيم و عليم 1140_ الهي به لطف و به مهرت مدام جناب آقاي علي بهادر (كرماني) بلنداي عشقت بود مستدام 1141_ به آن آسمان شب عرش تو به گل هاي روئيده در فرش تو 1142_ بكوه و شكوه بيابان به تو به ريشه وشاخ درختان تو 1143_ به آه دل مرد شوريده سر جناب آقاي سيد حجت الله موسوي به پرواز جويان بشكسته پر 1144_ به فرهاد و بر عشق شيرن قسم به مجنون و ليلاي ديرين قسم 1145_ الهي به احمد، محمد، امين سركار بانو نازي صالحي(صبور) به آن عارفت، خاتمِ مرســـــــلين 1146_ به عرش و به اعلي، بهشتِ برين به سالار، و مولا، به سكانِ دين 1147_ به مادر به زهرا به دخت نبي به همسر به همپا به فخر ولي 1148_ به بخشنده مردِ كرم در زمين به مولا، حسن، مجتبي، نازنين 1149_ به آن تشنه لب، خفته در كربلا غريب و شهيد، است در نينوا 1150_ به سجادُ و آن سيدِ ساجدين علي، بن حسين آن شه ماحدين 1151_ به باقر، به صادق، به آل عبا به باب الحوائج، به سلطان رضا 1152_ تقي و نقي، عسكري همام مقاوم امامي، زِ ابنِ امام 1153_ به مهدي، به صاحب، ولي زمان به آن شاهِ در پرده، غائب، نهان 1154_ الهي به راهت همان، ترجعون به آن هادياني وَ هُم مُهتدون 1155_ به نوح و به مريم، به شمسُ و به فجر به جمعه به والعصر و ليلُ و به دهر 1156_ به آن مي كه طبعش چنان زنجبيل به رودي كه نامش بوَد سلسبيل 1157_ به مسكين، يتيم و فقير و اسير درآن يوم حسرت همان، زمهرير 1158_ الهي به عهد و وفايت قسم جناب آقاي محمدرضا محمودي پور به بخشش به حمد و ثنايت قسم 1159_ الهي به ذالجود و احسانيت به ذالقدس و سبحان به سلطانيت 1160_ به عهد وفيت به لطف شريف به حسن قديمت به فعل لطيف 1161_ خدايا به قهار و جباريت به رزاقي تو به مختاريت 1162_ به فعل رشيدت به عرش مجيد به وصفت ((علي كل شي شهيد)) 1163_ الهي به آيات قرآنيت به اسماء حسناي ربانيت 1164_ خدايا به ملك و جلالت قسم خدايا به قدر و كمالت قسم 1165_ الهي به آيات و برهان خود به حكمت به قدرت به ميزان خود 1166_ خدايا به احسان و بذلت قسم به حكم و به حلم و به فضلت قسم 1167_ الهي به رزق و براياي تو به بخشندگي و عطاياي تو 1168_ خدايا به مشعر به ركن و مقام خدايا به كعبه به بيت الحرام 1169_ به اشكي كه مي بارد از كينه ها به آهي كه برخيزد از سينه ها 1170_ الهي به خوبان و اخيار تو همه بوستان ها و اشجار تو 1171_ به آن آسمانت كه نيلوفري است سركار بانو سيده سعيده جلالي فر به انجم به كوكب كه حظ جلي است 1172_ به مهرت كه عاشق كش احمر است شفاي دل ونور هر اختر است 1173_ به شوري كه ناگه پديدار شد به دستي كه در گردن يار شد 1174_ به ارواح پاك و رسولان حق به تاريخ قرآن، كه برده سبق 1175_ به هستي عالم، به خون حسين(ع) به دردانه ي لاله گون حسين(ع) 1176_ به فرياد يك حنجره در سكوت به تبخير يك اشك در دشت لوت 1177_ سراسر حضور وسراسر وجود به محراب خونين به شاه سجود 1178_ به ناز ظهور و تب ژاله ها حلول عطش بر لب لاله ها 1179_ به سوگند عشقت لبان، لال شد دمادم به نورت پرو بال شد.. 1180_ به زيتون و شمس و ضحي ها قسم جناب آقاي محمدعلي ساكي به الطاف پنهان و پيدا قسم 1181_ به حق رسولان وآل كسا به حق سلام و ثواب و دعا 1182_ به نبض تكاپوي معنا قسم به تسبيح و ذكر خدايا قسم 1183_ به حق قنوت پرستو قسم به رقص و سماع وبه يا هو قسم 1184_ به تنهايي يادگار نبي به حزني كه با چاه گفته علي 1185_ به هفتاد و دوگل كه پرپر شدند فراتر ز ادراك و باور شدند 1186_ به حق شهيدان كرب و بلا به حق علي ابن موسي الرضا 1187_ به پاكان گمنام بي ادعا صفا پيشه ي شهروند وفا 1188_ به حق شب قدر پررمزوراز به حق شهيدان بازي دراز 1189_ به غمنامه هاي غريب غروب به دل هاي بيگانه ي با ذنوب 1190_ به آنان كه در دوره ي انتظار غزلمثنوي گفته اند از بهار 1191_ به اين بي ستاره بهايي بده به تنگ غروبم صفايي بده 1192_ بكن پاك ز آيينه ي من غبار مرا از محبان دريا شمار 1193_ به چشمان مستي كه بــــي ادعا سركار بانو شهين قطبي نبينـــند جز نـــور ذات خـــــــدا 1194_ به دلهــاي پاكـي كه از شـــور تو همه مسـت گشتند و مقهـور تـو 1195_ به اشــكي كه سوي تو گشته روان كه نــاز و نــيازي است بر لا مكان 1196_ به دســت يتيمي كه از بي كسي هماره به نالد ز دل واپسي 1197_ به كوري كه بيــنا شـد از نــور تــو به چشــمي كه مي گـريـد از شـور تو 1198_ به پــيران ســالك «به يــاران حـق كه بـردند از جـمله « مــردم سبــق 1199_ الهي به منطق الهي به طير سركار بانو فريبا نوري به شاه سبا و به مرغان سير 1200_ الهي به تار و الهي به طور به موسيچه ي عشق از راه دور 1201_ الهي به خضر و الهي به آب به مرغان بي تاب و سيمرغ تاب 1202_ به كردار و پندار و گفتار خاص به هر كس شد از نفس ماهي خلاص 1203_ الهي به خرمن الهي به تن به بويي كه برخاست از پيرهن 1204_ الهي به آن صادق همچو ماه كه بگذشت از هفت زندان و چاه 1205_ به عيسي كه بينا كند چشم كور به موسي كه آتش فروزد به طور 1206_ الهي به فرد و الهي به جمع به پروانه ي سوخته گرد شمع 1207_ الهي به عشقي كه از سر گذشت از ايمان و از كفر برتر گذشت 1208_ الهي به يار و الهي به غار الهي به آن چارده بيقرار 1209_ الهي به پير و الهي به پر نگاري كه نقش آفرين شد به در 1210_ الهي به شب زنده دار سخا الهي به ظهر عطش، ني نوا 1211_ الهي به مهد و الهي به شهد به كوي رضا و به مرغان جهد 1212_ الهي به پير مغان جام مي الهي به ناله الهي به ني 1213_ «الهي به مستان ميخانه ات » جناب آقاي جواد مهدي پور به درد آشنايان ديوانه ات 1214_ قسم ميخورم كه خدايم تويي خداي يگانه برايم تويي 1215_ قسم ميدهم من تو را اي خدا به گل هاي زيباي آل عبا (ع ) 1216_ به پيغمبري(ص) كه همه رحمت است به قرآن كه هر آيه اش حكمت است 1217_ قسم مي دهم بر ولاي علي(ع) كه ذات تو باشد در او منجلي 1218_ به آن دل كه با نام تو ميزند به جاني كه با ياد تو مي تند 1219_ به آواز مرغان دور حرم تو اي منبع جود و كان كرم 1220_ به گلبرگ گلها و پروانه ها به زيباترين رويش دانه ها 1221_ به آيينه و عصر آدينه ها به آن دل كه جا كرده در سينه ها 1222_ به مهتاب زيباي شب ها قسم به تعبير شيرين رويا قسم 1223_ به گلبرگ خونين گل ها قسم به آن آهوي چشم شهلا قسم 1224_ قسم بر شب و شبنم و ژاله ها به پر هاي خونين آلاله ها 1225_ به آن آسماني كه باراني است به باران ابري كه حيراني است 1226_ به ارواح پاك شهيدان قسم به خوشرويي روسپيدان قسم 1227_ به پيمانه و متن پيمان قسم به توحيد و دين و به ايمان قسم 1228_ به بخشندگي و مرامت قسم جناب آقاي سيدمحمدباقر دهقانيان به هستي و عشق و كلامت قسم 1229_ به نعمتي، به باران پاكت قسم سرشتي، ز خاك و به خاكت قسم 1230_ به كو ه و به دشت و به صحرا قسم به ابر و مه و باد ودريا قسم 1231_ به شمشير عدل الهي قسم به بانوي عرشت كماهي قسم 1232_ به چشمان مشتاق رويت قسم به عطر خوش آن سبويت قسم 1233_ به باران اشك يتيمان قسم به پيمان تو با كريمان قسم 1234_ به اسماء قدسي و پاكت قسم به آن عاشق سينه چاكت قسم 1235_ به سرخي گلهاي زهرا قسم به شهد گل باغ ليلا قسم 1236_ به نام شهيدان ايران قسم به پا داري آن دليران قسم 1237_ به چشمان در انتظارت قسم به در مانده و بيقرارت قسم 1238_ به اسماء و نام جلاله قسم به عشق درون پياله قسم 1239_ به چشمان گريان شه زادگان جناب آقاي صادق صفرزاده به دلهاي بيدار دلداگان 1240_ به رنگين ترين خون دشت بلا به شيرين ترين اشهد كربلا 1241_ طلوع و سجود شه كربلا به آن طفل ناز و دل پر بلا 1242_ به آن حاكم و شاه قالوا بلي به آن ساقي آب دشت بلا 1243_ به نام اوران در ره مصطفا به جام آوران در دل اوليا 1244_ به زينب، علي اكبر و اصغرش كه غلتيده در خون مه پيكرش 1245_ به عباس عطشان و بر پيكرش به سقا ي بي آب و زخم سرش 1246_ به ياد نداهاي نيمه شبان سركار بانو فاطمه اكرمي به گريه نمايد نيازش بيان 1247_ به خورشيد سياره ي اسمان خدايا نظر كن سوي بندگان 1248_ الهي به صبح و سپيده قسم به مهتاب از ره رسيده قسم 1249_ به ابر و به باران به طوفان قسم به ان لحظه كه جان ز تن گشته كم 1250_ نفس در قفس مانده محبوس تن مبادا بمانم اسير فتن 1251_ به اشك دو چشم همه مادران ز اهش بگريد زمين و زمان 1252_ به زينب به دخت علي, پس حسن به اهوي مشكين شهر ختن 1253_ به درياي نيل و به آب روان به شب گريه هاي امام زمان 1254_ به سين سلام و به نون نمك به رنگ طلايي دشت فدك 1255_ به دل هاي عاشق و مست و كباب نبيند به غير از سراب و حباب 1256_ به نام تو اي آيِت جسم وجان سركار بانو زهرا امروزيان زنم بر قلم بوسه ها بي امان 1257_ به خورشيد ومهتاب و آن اختران به درياي مهرت كه شد وصِل جان 1258_ به آن حضرَتت خاتِم مرسلين ِ ز عشقي كه شد حاتِم مرسلين 1259_ به روح الامين حامل مصطفي كه مركب جهانده به امر خدا 1260_ به آن غار و آن عنكبوِت نجات كه پيداشد از آن دوباره حيات 1261_ خدايا به آن چله اي كز سرشت و آن روزه داري كه ازَسرِنوشت 1262_ خدايا تو را بهِر قرآن قسم به شيريني نورِايمان قسم 1263_ به نون و قلم هم به ماَيسَطرون كه بر دل نشيند چو آيد برون 1264_ به اٌمنُيجيبي كه پژواك شد جبين هاي پرچين كه برخاك شد 1265_ از آيين پاكت جدايم نكن به شب هاي ظلمت رهايم نكن 1266_ خدايا به مريم كه ازبطِن عشق تبلور پذيرا شد از متِن عشق 1267_ به عيسي مسيحا واعجاِز تو به آن جاِن مصلوُب و اعزاِز تو 1268_ به آن شاِم آخر كه غوغا نمود به آن جاِن شيرين كه اهدا نمود 1269_ خدايا به انجيل و آن بر صليب به سيماي خونيِن آن پر شكيب 1270_ به معراج و پرواز از آن زندگي كه باليده شد عشق از آن بندگي 1271_ به موساي چوپان وآن كوِه طور كه فرمان پذيرا شد از آن صبور 1272_ به آن مانده در راِه تنها قسم به شوري كه پاشيده شب ها قسم 1273_ به رودي كه كودك چو مادرگرفت عصايي كه هر ديده را در گرفت 1274_ به تورات، و ده يادگار از حبيب به نوري كه شد ماندگار از حبيب 1275_ الهي به احمد كه پيغمبر است جناب آقاي رشيد حيدري به نزد تو از عرشيان برتر است 1276_ به غار حرا مظهر نور تو قسم بر علي شير پرزور تو 1277_ به زهرا كه از مصطفي هست شد ز جام علي باده زد مست شد 1278_ قسم بر حسن ياور مرتضي به شيعه شفيع است روز جزا 1279_ حسيني كه مامور دشت بلاست شه ملك دين وشه كربلاست 1280_ به عباس نام آور نينوا علمدار بي دست دشت بلا 1281_ به سجاد زاهد سخاوت فزون فصاحت اديب وتواضع درون 1282_ به شاكر به هادي به صابر قسم شكافنده علم، باقر قسم 1283_ به طاهر محقق كه صادق شده به منجي به فاضل مصدق شده 1284_ به موسي بن جعفر به كاظم قسم به باب الحوائج شه مقتسم 1285_ به شاه خراسان به موسي الرضا كفي الملك رب السرير، الهدي 1286_ قسم بر جواد و تقي وعلي كه عالم به نورش شده منجلي 1287_ قسم بر نقي شاه و نجم دهم به بي بي آقا كه مدفن به قم 1288_ به زاكي به خالص حسن عسگري وليعصر احمد از اوشد ولي 1289_ الهي به حجت به عهدي قسم به قائم به غايب به مهدي قسم 1290_ الهي به سوگند" آگاه" ما جناب آقاي مهدي نوري فرد (سعيد) كه بحر علومش به همراه ما 1291_ به پيدا و پنهان دانائي ات جناب آقاي روح اله نظرنژاد (كدخدا) به عرش بلند اهورائي ات 1292_ بلنداي زيباي رحماني ات به اوج مصفاي روحاني ات 1293_ به مردي كه تنها