دفتر : غزليات

تاریخ ایجاد : 1394/4/19

سوگند نامه1

قـســمهــا دهـنـدت غـــلاظ و شـــــــــداد کـه کـس برنـتابـيـد و هـرگـز نــداد بـه پـرهــيـــز و پـرهــيــزگــــــاري و داد به نـون و قـلـم تا به عـلـم و ســواد از ايـنـها بـپـرهـيــزم اکـــنـون تــــــــو را کـه سـوگنــــــدها آورم برمـــــــــلا بـه آنــچــه خـداونــــدگـــاران پــيــــــش نـوشتـنـد و گفتـنــد با جـان خـويـش «بـه نـام خـــداونـــد جـــان و خـــــــــــرد کـزايـن بـرتـر انـديــشـه برنگذرد» قــســم مــي دهـــم نـام گـردان ســپـهـر خـــداونــد مــاه و خــداونـد مــهـــر قـســم بـر فـرآيــنــد خلقت کـــه گــفــت به امـري جـهـاني زهـيـچي شکـــفت زمــيــن و زمــان و فــضـا و ســـــــرشــت گنــاه و ثـواب و جـحـيم و بـهــشـت جــمــاد و نـــما و هـــم انســان و جـــــــن شـمـيـم و شــمام و عطيـر و عـفـــن بـه گـفـتــار و کــردار و پنــــــدار نيــــک بــه انـسـان پـاک و سلـيم و سـليک بـــه انــــديــشــه پــــاک پــيـغـمــبـــران بـه نـام آوران هــر کـجــا هـر زمــان بـه شــاهــــان پـيـوســتـه بـا خــامـشــان به فــر و شـــکــوه و ده و دادشــان بـه فـــــر کــيـومـــرث مـرد نــخــســـــت که بـايـد چـو آدم بـه شـهنامه جست پـســـر بــر پـســر شــاه بـودنـد و گـــرد جـهـانـدار، گـيـتـي به ايـشـان سـپرد به هـوشنــگ آنـگه کـه آتــش فـروخــت دروغ و پلــيدي ز عــدلش بسـوخـت به شاهـــنــشهــي کــاو بـه آهـنــــگــري بيـامــوختــــي صنـعـت و ســــروري بـه شـاهـــــــــي کـه از آب دريــا کــنـــار بيــاموخت بـر مـردمان کشــت و کـار بـه تهــمورث آن ديــــوبــنــد ســـتـــرگ که عـدلـش بباريد بر ميش و گـرگ بــــه جــمشـيــد آنـگـه کـه بـا فــره بــود بــه فــرکــيانــي بــســي غـــره بـود بـه فــرمان او مــرغ و مــــور و پــــــــري بـــدانگـه کـه دادي بــدو ســـروري بــه کــاوه بــه آهنـــگــــر دادخــــــــواه کــه آورد فصـــل فريــدون به گـــاه بـه آن پـــي بــنــد پـريــشـــان و خــــرد کـه فــــر کــيــاني بـر افــلـاک بــــرد بــه فــر فــريــدون و بــاهـــوش و فــــر بــه آن پــرهــنــر گــرزه گــاو ســـــر به دامـــــــان پــــاک فرانــــک قســــــم به دوشيــنــه اينــک به آنـک قســم بـه دستــان پــاک منــوچـــهـــــــرشــــاه به رخســـار زيبـاي چون مـهـر ومـــاه به آن کس که بنــيــــــــاد نـــاپــاک کـند از ايـران زميـن، کردش آنـگه بلنــد به آنکس که بس شهر و بس باره ساخـت جهان تنـــگ بر ديو بـدکاره ساخــت به نـوذردر آن گه که با بــاب زيـســــــت به آن گه کـه در مـرگ بابا گـريـست به آن کـس کـه در جــسـتـجو يافــتـنـــد همـان پـور تـهماسـب «زو» يـافـتنـد کــه بـــافــره بــود و بـلـنــد اخـتـــــــــرا خـردمـنـد بــود و به سـر افـســـــرا جهــان را به صـلــح و صـفـــا کــــــرد راد بـه نـيـکي جـهان را بسي مــژده داد به آغـــــــوش سـيـمــــــــرغ بـــر زال زر بـه کــوه دمـاونــد و زالـــي پـســـــر بـه زال زر آنــگه کــه بـا شـــاه گــفــــت که از راسـتـي شـادمـانــي شـکـفـت دروغ آورد قـهــــر و قـحــــــط و قــــــــلا بــــرآرد بـســــي مــردم مـبـتــــــلا به رسـتـم به هنـگــام ديــدار رخـــــــش پــــدر بر پـــدر جنـگي و تاجبخـــش به آنـگـه که با رخــــش هـمـــپـــــاي بـاد بـه هنـگــام ديــــــدار با کـيـقــبـــاد به آن کيـــقـبادي که افــــراســــــــــياب ز نامــش پـناهـيـد بـر شيـخ و شـاب به رســـتـم به ســهــراب هنـگـام جنــگ به سـهـراب هنگام زخــم خـدنــــگ به رستــــم به هنـگـــــام قـتـل پـســــر پسر نه به هنگـام قـتــــل پــــــــــدر پــدر نـه پــسـر نـه عـجـــب آيـتـــــــــي نيـامــــد به انـديـشــه ام غـايــتـــي به آن لـحظـه کــان رســتــم پـيــل تـــن بـزد تـيـغ بـر تـارک خــــــويـشـــتـن به گـاه رهــــــايي ز مـــــــــا و مـنـــــــي بـه کـشـتـار امـاره نـفـس دنــــــــــي به پـروردن پـاکـــــــي و راسـتـــــــــــي به پـرهـيـــــز از کمي و کاسـتـــــــــي به اســفـنـديـار آن يـــل ارجــمنـــــــــد به هنـگـام رزمـش به گـرد و کمنـــــد به رســـــــــتـم گـه رزم اســـفـنـديــــار به گـاه نــــبرد دو پـاکـــــــــي دو يـار دو خـيـر و دو نـيـکي يکــــي نـيـکـتـــــر خدايا به هـردو به خـيـــرالـبـشـــــــر به رســتـم به هنـگـام زخــم شـــــغــــاد قـتـيـل بـرادر به گـيـتــــــــــــي مبـاد به خـــون ســيــــاوش به خــــون جـهـان به تـغـيـيـر در عـالــمـــــــي نـاگـهـــان به کـيـخـســــرو آن خســــــــرو تاجــــور بـه پـور ســـيــاوش يـل بـاهـنــــــــــر به فـرد و فــرود و به لهــراســـب شــاه به آنـگـه کـه گـشـتاســب آمـد به گـاه به آنـگـه کـه زرتـشـت آمــد به بـــلــــخ گـزين کـرد و بـرکـنـــد بـنـيـاد تـلـــخ به حــکـمـش کـه ايـران و تـوران زميـن نبايــــد فـرامــوش سـازنــــــد کـيــن نبـايـد که ايـران دهـــــــد ســاو و بــاج به اعـراب و يـونـان و تـــوران خــراج چــــــــو ايـران نـبـاشـــــد سـر عـالـمـي مـبــادا به گـيـتـــي يکـي آدمــــــــــي چــــــــو ايـران نـبـاشـــد زمـانـه مـبـــاد ســـر هـيـچ کـس در مـيـانـــه مـــبــاد به آنــگـه که فـــرمــــود ايــران زمـيــن مکـان خـــداي اســت و مـاواي ديــــن رســولان مرســل هـمـه ســـر بـه ســـر از ايـران زمـيـن شـان بـبـودي گــــذر قـسـمـها به هـرچـيـز و هرکس دهـــــم به ســــرو و صـنـوبـر و بـر گـُسـتـهـم بـه بـنــد بـهــانـه بـســـــي جـســـتـه ام از اين رو به جان و به دل خســـته ام اميــدم به نـام سـمـيــــــع تـــو اســــت رجـايـم بـه عـــرش مـنـيـع تـو اســـت .............................ادامه دارد


ثبت نظر برای این شعر فعال می باشد .
نظرات ثبت شده این اثر نیاز به تایید صاحب اثر دارد .


نظرات و انتقادات کاربران

تماس با ما

آدرس : خیابان ستارخان ، قبل از پل شیخ فضل الله ، کوچه نیلوفر ، ساختمان گلها ، طبقه دوم جنوبی ، واحد 5

تلفن : ۴۴۲۸۰۰۵۸-۰۲۱

فکس : ۴۸۲۸۰۰۵۹-۰۲۱

ایمیل : info@hamsoraei.com
آمار بازدید

امروز : 108

دیروز : 170

هفته پیش : 931

کل : 326354

هم سرایی(اقتراح) نوعی سخن منظوم ِ مبتنی برمشارکتِ ذوق ها وقریحه ها حولِ یک اندیشه یا خیال شاعرانه است که ازسوی یک تن پیشنهادمی شود وبه فعالیتِ خلّاقانه ی جمعی می انجامد.به سخنی دیگر،این شیوه سخن، سُرایشی جمعی وهم خیالیِ گروهی با درونمایه ومضمونی یگانه است.

 

تمام حقوق برای سایت همسرایی محفوظ است. 1398