دفتر : طنز، شوخی با این و آن

تاریخ ایجاد : 7/2/1399 - 2:47

تلخینه! با صدایی نخراشیده صدا کرد مرا

درودها! طنز تلخ! با صدایی نخراشیده صدا کرد مرا! عشقِ او بود که از خویش، رها کرد مرا! مثلِ فرماندهء یک جوخهء اعدام که از بینِ یک عدّهء محکوم، سوا کرد، مرا! چشم در چشمِ من انداخت و تسلیمم کرد زخمیِ تیرِ نگاه از دو سه جا، کرد مرا! مثلِ یک فنج که در پنجهء شاهین مانده مات و افسون زده بی چون و چرا کرد مرا! گفت از ساحلِ آرامش و هُرمِ بدنش تا به دریای غمش، اهلِ شنا کرد مرا! داد موهای پریشان شده را دستِ نسیم خسته و بستهء آن، زلفِ دوتا کرد مرا! گاه چون کفش مرا پشتِ درِ خانه گذاشت مثلِ پیژامه شبی، گاه به پا کرد مرا! ولی آن روز که یکباره به دورم انداخت کمرم خم شد و محتاجِ عصا کرد مرا! رفت همراهِ رقیبِ قَدَرم، خنده کنان بی وفا، مضحکهء شاه و گدا کرد مرا! شدم آلودهء عشقی که سرانجام نداشت حاصل این بود فقط: غرقِ بلا کرد مرا! بعدِ یک دورهء کوتاهِ پر از آتشِ عشق سوختم، دود شدم، بعد، هوا کرد مرا! آمد از راه، غم و باز به دل مَسکن کرد چون نمازی که قضا رفته، ادا کرد مرا! مانده بودم که زمین، جای "منِ دلشده" نیست دود و دم آمد و راهی به فضا کرد مرا! اینک امّا منم و خاطره ها و غمِ این عشقِ پاکم که چنین، چامه سرا کرد مرا! محمدعلی سلیمانی مقدم ۰۶-۰۲-۱۳۹۹


ثبت نظر برای این شعر فعال می باشد .
اجازه نقد شعر در نظرات فعال می باشد .


نظرات و انتقادات کاربران

تماس با ما

آدرس : خیابان ستارخان ، قبل از پل شیخ فضل الله ، کوچه نیلوفر ، ساختمان گلها ، طبقه دوم جنوبی ، واحد 5

تلفن : ۴۴۲۸۰۰۵۸-۰۲۱

فکس : ۴۸۲۸۰۰۵۹-۰۲۱

ایمیل : info@hamsoraei.com
آمار بازدید

امروز : 279

دیروز : 290

هفته پیش : 1771

کل : 1395597

هم سرایی(اقتراح) نوعی سخن منظوم ِ مبتنی برمشارکتِ ذوق ها وقریحه ها حولِ یک اندیشه یا خیال شاعرانه است که ازسوی یک تن پیشنهادمی شود وبه فعالیتِ خلّاقانه ی جمعی می انجامد.به سخنی دیگر،این شیوه سخن، سُرایشی جمعی وهم خیالیِ گروهی با درونمایه ومضمونی یگانه است.

 

تمام حقوق برای سایت همسرایی محفوظ است. 1398