دفتر : دفتر نثر ادبی

تاریخ ایجاد : 21/2/1398 - 17:32

انسان باش

چقدر این روزها زود دیرمیشود سوار بر قطار خود را به هبوط زندگی رساندم در خنکای صبح به یادت ثناگویان تا این بی مهری را با مهرت شروع کنم چه سرنوشتی برای من قلم زدی وچه بی رحمانه پذیرفتم بودنم را ومن به خود بالیدم که اشرف مخلوقاتم بگو این دانه سیب از کدامین درخت چیده شد که رانده شدم میخواهم خود را با آن دار بزنم تا دیگر کسی از من زاده نشود ونسل های بعداز من درپیله بخشکند به کدامین امید سیبی با هزاران چرخش جاذبه رها کردی تا در دست ادعا کنندگان اندیشه ولو شود خود ناظر براینی که اشرف مخلوقاتت به یک حیوان قدرت‌مند بدل شده و موجوداتي هستند گرگ صفت كه اگر فرصتي به چنگ آورند همديگر را مي درند به راستی تا بحال به فقر خود فکرکرده ای اندیشیده ای به انسان بودنت نه آنسان بودن توهرکسی میخواهی باش ولی انسان باش انسان زندگی کن با تفکر واندیشه ای والا وانسان بمیر که این روزها برگشت ناپذیراست نسرین حسینی


ثبت نظر برای این شعر فعال می باشد .


نظرات و انتقادات کاربران

تماس با ما

آدرس : خیابان ستارخان ، قبل از پل شیخ فضل الله ، کوچه نیلوفر ، ساختمان گلها ، طبقه دوم جنوبی ، واحد 5

تلفن : ۴۴۲۸۰۰۵۸-۰۲۱

فکس : ۴۸۲۸۰۰۵۹-۰۲۱

ایمیل : info@hamsoraei.com
آمار بازدید

امروز : 442

دیروز : 447

هفته پیش : 2919

کل : 806233

هم سرایی(اقتراح) نوعی سخن منظوم ِ مبتنی برمشارکتِ ذوق ها وقریحه ها حولِ یک اندیشه یا خیال شاعرانه است که ازسوی یک تن پیشنهادمی شود وبه فعالیتِ خلّاقانه ی جمعی می انجامد.به سخنی دیگر،این شیوه سخن، سُرایشی جمعی وهم خیالیِ گروهی با درونمایه ومضمونی یگانه است.

 

تمام حقوق برای سایت همسرایی محفوظ است. 1398